Eerste bouw 1ère moitié du XIIe siècle (≈ 1250)
Bouw van de kerk van Altenweiller.
XVIIe siècle
Grote renovatie
Grote renovatie XVIIe siècle (≈ 1750)
Belangrijke architectonische verandering.
31 mai 1965
Registratie MH
Registratie MH 31 mai 1965 (≈ 1965)
Rangeren als historisch monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische acteurs in verband met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
Kapel Saint-Jean-Baptiste Dambach-la-Ville is een religieus gebouw gelegen in het departement Bas-Rhin, in de regio Grand Est. Het is een van de weinige architectonische getuigenissen van het late middeleeuwse dorp Altenweiller, waarvan het ooit de parochiekerk was. Zijn geschiedenis dateert uit de twaalfde eeuw, de periode van de oorspronkelijke constructie, hoewel later veranderingen, vooral in de zeventiende eeuw, veranderde zijn oorspronkelijke uiterlijk.
Door de eeuwen heen verloor deze kapel zijn primaire functie door de verdwijning van het dorp Altenweiller, waarvan het vandaag de dag het enige opmerkelijke overblijfsel is. Het koor van de oude kerk, het enige overgebleven element, werd bewaard en omgevormd tot een onafhankelijke kapel. Het werd officieel erkend voor zijn erfgoedwaarde in 1965, toen het werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten.
De kapel heeft een oorspronkelijke baai in het noordoosten, daterend uit de twaalfde eeuw, terwijl de andere openingen tussen de dertiende en zeventiende eeuw werden toegevoegd of aangepast. Deze mix van stijlen weerspiegelt de evolutie van het gebouw door de eeuwen heen, terwijl tegelijkertijd het historische belang voor de regio wordt bevestigd. De huidige locatie, op de plaats genaamd Altenweiller, herinnert aan het verleden van dit dorp vandaag verdwenen.
De kapel illustreert de centrale rol van religieuze gebouwen in de organisatie van middeleeuwse plattelandsgemeenschappen in de Elzas. Deze plaatsen van eredienst dienden niet alleen als kader voor spirituele praktijken, maar ook als verzamelpunt voor de bewoners, waardoor sociale en culturele banden werden versterkt. De verdwijning van het dorp Altenweiller, hoewel niet gedocumenteerd in de brontekst, maakt deel uit van een bredere context van frequente territoriale en demografische transformaties in de Middeleeuwen.