Bouw van de kapel 2e moitié du XVIIIe siècle (≈ 1850)
Vervangt een oud oratorium volgens traditie.
5 octobre 1964
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 5 octobre 1964 (≈ 1964)
Officiële bescherming van het erfgoed.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle Saint-Jean gelegen op de begraafplaats (Box A 99): inschrijving op bevel van 5 oktober 1964
Kerncijfers
Saint-Lizier - Lokale religieuze figuur
Geassocieerd met het oorspronkelijke oratorium volgens traditie.
Oorsprong en geschiedenis
De kapel Saint-Jean d'Eycheil, gelegen op de begraafplaats van het dorp Eycheil in Ariège, dateert uit de tweede helft van de achttiende eeuw. Het vervangt, volgens de lokale traditie, een ouder oratorium toegeschreven aan Saint-Lizier, een symbolische religieuze figuur in de regio. De architectuur maakt deel uit van de late barokke stroming, typisch voor de Arische religieuze constructies van die tijd. Het monument onderscheidt zich vooral door zijn klokkentorenmuur, opgebouwd in drie verdiepingen van bogen (2-1-1), waarvan alleen de twee lagere arcades de klokken huisvesten. Dit type klokkentoren, geïnspireerd door barokke modellen, illustreert de aanpassing van grote artistieke vormen aan lokale beperkingen en materialen die beschikbaar zijn in de Pyreneeën.
De kapel staat sinds 5 oktober 1964 bekend als een historisch monument, dat zijn erfgoed waarde erkent. Het is eigendom van de gemeente Eycheil en neemt een centrale plaats in op de begraafplaats. De keuze van de locatie, in het hart van de begrafenissen, weerspiegelt een oude traditie waarin plaatsen van eredienst ook diende als symbolische bezienswaardigheden voor de levenden en de doden. De staat van instandhouding en de ligging ervan (genoemd als "a priori bevredigend" in de databases) maken het tot een waardevol getuigenis van de religieuze en architectonische geschiedenis van Ariège.
De barokke stijl van de klokkentorenmuur, hoewel bescheiden in vergelijking met de grote stedelijke gebouwen, toont een verlangen om het platteland te verfraaien in de 18e eeuw, wanneer landelijke parochies soms profiteren van donaties of legaten om hun kerken te moderniseren. De bovenliggende bogen, kenmerkend voor deze klokkentoren, zouden geïnspireerd kunnen zijn door Catalaanse of Languedocische modellen, die culturele uitwisselingen tonen in dit grensgebied van de Pyreneeën. Vandaag de dag blijft de kapel een punt van lokaal belang, hoewel de toegang en het huidige gebruik ervan (bezoeken, evenementen) niet zijn gespecificeerd in de beschikbare bronnen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen