Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Saint Louis, ook bekend als Chapelle Henri-IV, werd gebouwd tussen 1608 en 1613 in Poitiers door de Jezuïeten kort na hun installatie in de stad in 1604. Het diende als een plaats van aanbidding voor het aangrenzende college, opgericht op bevel. De atypische architectuur, met een uniek schip en een koor gericht op het zuiden als gevolg van de helling van het terrein, combineert Gotische elementen (ogiale gewelven) en klassieke elementen (ionische hoofdsteden). De gevel, die nog niet af is, weerspiegelt de beperkingen van de periode.

Het interieur wordt gekenmerkt door een monumentale barok altaarstuk aangeboden rond 1615 door Charlotte Flandrine de Nassau, abdis van Sainte-Croix en dochter van Guillaume le Taciturne. Dit gesneden stenen altaarstuk bevat een schilderij van Louis Finson (De Besnijdenis van Christus), nu gedeeltelijk gemaskeerd door een Boulle-stijl tabernakel toegevoegd in 1698. De beelden van de evangelisten en een Pieta, toegeschreven aan de werkplaats van Gervais de la Barre, alsmede anonieme schilderijen die Saint Louis verheerlijken (zoals Lodewijk XIII en de jonge Lodewijk XIV) completeren het geheel. Tijdens de revolutie verloor de kapel, omgetoverd tot een ontmoetingsplaats, een deel van zijn houtwerk.

De sacristie, gebouwd in 1664, bewaarde zijn oorspronkelijke walnoothoutwerk en schilderijen van het Nieuwe Testament door de Jezuïeten. Onder hen zijn afbeeldingen van de heilige Ignatius van Loyola en de heilige Franciscus-Xavier. De collegegebouwen, gebouwd in de zeventiende eeuw, hebben een sobere gevel met een centraal paviljoen versierd met bustes van Hendrik IV en Lodewijk XIV (toegevoegd in de negentiende eeuw). De kapel, het altaarstuk en dit paviljoen zijn sinds 1908 geclassificeerd als historische monumenten.

Het gebouw illustreert de invloed van de Jezuïeten op de religieuze en educatieve planning van Poitiers. Zijn decor, hoewel aangepast (geschilderd in de jaren 1840, grijze verband verbergen originele motieven in vals marmer), blijft een belangrijke getuigenis van provinciale barok kunst. De twee zijdeuren van het altaarstuk behouden nog steeds hun originele polychrome, zeldzame vestige van de decoratieve stijl van het begin van de zeventiende eeuw.

Externe links