Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Saint-Loup de Massay, ook bekend als de abdijkapel, werd gebouwd in de 12e eeuw in de behuizing van de Benedictijnse abdij Saint-Martin, opgericht in 738 door de graaf van Aquitaine Egon. Het illustreert de overgang tussen Romeinse en Gotische kunst, met cupoliform bogen, diagonale bogen, en een gewelfde apsis in een kwart van een bol. De hoofdsteden, versierd met rinceaux en hoofden, evenals de deur in het midden van de hanger met zaagtanden, getuigen van een verfijnde artistieke invloed.

Na de sluiting van de abdij in 1735 werd de kapel aan de pastorie bevestigd en gebruikt als schuur, stal en staak. Het overleefde dankzij zijn rangschikking op de Historische Monumenten in 1889, het vermijden van de vernietiging die een deel van de abbatiale gebouwen tijdens de Revolutie. De homogene architectuur, hoewel nuchter buiten, onthult een structurele innovatie voor het tijdperk, met vroege gotische elementen geïntegreerd in een Romaans plan.

De kapel maakt deel uit van de turbulente geschiedenis van de abdij Saint Martin, gekenmerkt door branden (999, 1128), Normandische plundering (873) en opeenvolgende reconstructies. In de 12e eeuw werden Massay en Deols belangrijke monastieke centra verbonden met Cluny. De kapel, gebouwd tussen 1165 en 1175 onder een engelachtige invloed, symboliseert deze dikke periode, voor de vernietiging van de Honderdjarige Oorlog en de Oorlogen van Religie.

Vandaag is de kapel Saint-Loup een van de weinige intacte resten van de abdij, naast de capitulaire hal en de klokkentoren. De uitzonderlijke staat van instandhouding maakt het mogelijk om middeleeuwse bouwtechnieken te bestuderen, terwijl de gehechtheid aan de gemeente na 1739 zorgde voor het behoud ervan. De gebeeldhouwde decoraties en de dood-de-vier gewelf van de.

Externe links