Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Mathieukapel, gelegen in het gelijknamige gehucht in de gemeente Guidel (Morbihan), is een religieus gebouw in de 15e eeuw. Zijn Latijnse kruisplan, met een plat bed, is kenmerkend voor de Bretonse heilige architectuur van die tijd. Een inscriptie van 1487, gegraveerd boven de westelijke deur van de zuid transept, getuigt van de bouw ervan geïnitieerd op 20 mei 1487 door Mahe Audren, waarschijnlijk onder het beschermheerschap van de families Chefdubois (leraren van Trovern en Kerdodo te Guidel) en Rosmadec (leraren van Penhoat te Ploemeur), waarvan het wapen de consoles rondom de vitre siert. Dit monument, gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument sinds 1934, symboliseert de invloed van lokale elites in de stichting van landelijke plaatsen van eredienst.

Door de eeuwen heen heeft de kapel verschillende grote veranderingen ondergaan. In het begin van de zeventiende eeuw werd het schip herbouwd met elementen die van de oorspronkelijke poort werden hergebruikt en werd een renaissancedeur aan de zuidelijke muur toegevoegd. In 1668 werd een sacristie opgericht (gemarkeerd door de inscriptie "L: DE POGHAM F [ecit?] 1668"), terwijl in 1849 twee ramen doorboorden de zuidelijke muur en een nieuwe klokkentoren de oude, oorspronkelijk gelegen aan het kruis van de transept vervangen. De gebogen stenen gewelf, in 1888 door Bernard-Ratton (discipel van Abbé Brisacien), vervangt een houten paneel. Deze veranderingen weerspiegelen de evolutie van liturgische en esthetische behoeften, terwijl ze sporen van eerdere fasen behouden, zoals de vier binnenzuilen die de oude klokkentoren ondersteunen.

Het interieur en decoraties getuigen van de artistieke rijkdom van de kapel. Een van de opmerkelijke stukken zijn een 15e-eeuwse Saint Anne Trinitar (geclassificeerd in 1958), een 18e-eeuwse Christus aan het Kruis, en 19e-eeuwse glas-in-lood ramen ondertekend "J. Fournier Tours 1888-1889" (geregistreerd in 1928). Het hoofdvenster vertegenwoordigt St Matthew geïnspireerd door engelen, terwijl andere glas-in-lood ramen lokale heiligen zoals St Eloi of St Cornely illustreren. Het 18e-eeuwse hoogaltaar, de secundaire altaren en een hedendaags standbeeld van Sint Mathieu (1991, door André Jouannic) maken dit ensemble compleet. Buiten, een 17e-eeuwse fontein (gedateerd 1660), een plein, en beelden-acroterijen (dieren, karakters) benadrukken het heilige karakter van de site.

De kapel staat in het hart van vaste tradities, waaronder jaarlijkse vergeving, gevierd op de derde zondag in september en herleven door de vereniging "Les Amis de la Chapelle Saint-Mathieu" (gecreëerd in 1985). Deze bijeenkomst, beschreven door Étienne Guyomar (geboren 1904) als een belangrijke gebeurtenis van de vroege 20e eeuw, gemengde massa's in Breton, gemeenschapsmaaltijden, Bretonse worstelingen, en lokale kermis (carcutery kraampjes, mirlitons, medailles). De Guyomar, erfelijke schatbewaarders van de kapel tot 1917 organiseerden deze festiviteiten, die het sociale en religieuze leven van een welvarend plattelandsgehucht weerspiegelen, gekenmerkt door landbouw (vergers, weiden) en een intens populair geloof. Vandaag de dag organiseert de kapel ook zomerconcerten als onderdeel van het "7 Kapels in Kunsten" festival.

Het gebouw en zijn omgeving (fontaine, behuizing, granieten kruis) illustreren Bretonse heilige kunst, tussen seigneuriale mecenaat, populaire toewijding en architectonische aanpassingen. De oorspronkelijke sponsors, de Chefdubois en Rosmadec, behoorden tot de lokale adel, terwijl de latere regelingen (Xtweede Xtweede eeuw) de betrokkenheid van parochianen en ambachtslieden onthulden, zoals Le Pogham (heiligheid, 1688) of Bernard-Ratton (herstel, 1888). De kapel, eigendom van de gemeente, blijft een plek van herinnering en viering, verankerd in het culturele landschap van Zuid Bretagne.

Externe links