Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Pancrace Kapel van Villar-Saint-Pancrace is een geïsoleerd religieus gebouw gelegen boven het dorp in een omheining die ooit de begraafplaats herbergde. De structuur bestaat uit twee juxtapozed beuken, communicerend door een full-angle boog. Het hoofdschip, bedekt met een plafond en afgewerkt met een gewelfd koor in een wieg, wordt vergezeld door een zijschip dat zich uitstrekt naar het zuiden, ook bedekt met een plafond. Een gewelfde sacristie, geïsoleerd door een muur, maakt het geheel compleet. De klokkentorenmuur, op twee niveaus, rust op de oostelijke gevel. Drie deuren in het midden maken toegang mogelijk, één veroordeeld door de installatie van een zijaltaar.

De kapel werd al in 1168 genoemd in het cartulaire van Oulx als een kerk gewijd aan Saint Pancrace. Aan het einde van de Middeleeuwen wordt een plaatselijke pelgrimstocht getuigd. De overgang van de parochie zetel naar de huidige kerk, ook gewijd aan Saint Pancrace, vindt plaats in de 2e kwart van de 16e eeuw. Het hoofdschip en zijn apsis kunnen dateren uit de 13e eeuw, terwijl het zijschip, vóór 1499, waarschijnlijk uit de 15e eeuw komt. De monumentale schilderijen die het hoofdschip en zijn apsis sieren dateren uit het midden en de 2e helft van de 15e eeuw, met geschilderde decoraties van de 19e eeuw nog zichtbaar in de koren.

De kapel, geclassificeerd als Historisch Monument in opdracht van 11 oktober 1990, behoort tot de gemeente. De architectuur combineert romaanse elementen (XII-XIII eeuwen) en latere toevoegingen, zoals het zijschip en 15de eeuwse schilderijen. De site, hoewel niet gebruikt als begraafplaats, behoudt een sterke erfgoedwaarde, die de evolutie van religieuze en architectonische praktijken in de Hautes-Alpes illustreert.

De gebruikte materialen, zoals gebarsten blokmetselwerk en gehydrolyseerde openingen, weerspiegelen lokale technieken. De houten stand, toegankelijk via een geïntegreerde trap in de boog die de schepen scheidt, en de klokkentoren-muur op twee niveaus, onderstreept de aanpassing van het gebouw aan liturgische en gemeenschap behoeften door de eeuwen heen.

De wil van 1499, het markeren van een schilderij op de zuidelijke muur van het zijschip, getuigt van het artistieke belang van de plaats al in de late Middeleeuwen. De opeenvolgende transformaties, met inbegrip van de toevoeging van sacristie en de wijzigingen in toegangen, zijn bewijs van continu gebruik, ondanks parochieoverdracht in de 16e eeuw.

Vandaag de dag blijft de Sint-Panciuskapel, hoewel niet gebruikt als een belangrijke plaats van eredienst, een opmerkelijk getuigenis van het religieuze erfgoed van de Alpen, die romaanse eenvoud en gotische verrijkingen combineert, met behoud van sporen van zijn vroegere begrafenis en parochie functie.

Externe links