Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Phalkapel, gelegen in Vanvey (Côte d'Or), is een rooms-katholiek religieus gebouw gebouwd tussen de 15e eeuw en de eerste helft van de 16e eeuw. Het vervangt een eerste kapel bevestigd al in 1124, zelf gebouwd op een protohistorische oppidum behuizing een merovingische necropolis (VIII eeuw). Oorspronkelijk een parochiekerk die Vanvey en Villiers-le-Duc gemeen hadden, werd het geleidelijk verlaten na de bouw van aparte kerken in elk dorp in de 18e eeuw. Bedreigd door ruïne in het begin van de 19e eeuw, verloor het zijn transept en schip.

De herontdekking in 1885 van een muurschildering van de Verkondiging (15e eeuw), verborgen onder een badigeon, redde het gebouw. Een eerste restauratie (dak) werd voltooid in 1903, gevolgd door een inscriptie in de historische monumenten in 1990 voor de kapel en haar veranda (toegevoegd in de 19e eeuw). Het schilderij, geclassificeerd in 1965, motiveerde dit werk. Aan het begin van de 21e eeuw werd een totale renovatie uitgevoerd door de Association des amis de la Chapelle Saint-Phal, met behoud van de overblijfselen: het vijfzijdige heiligdom, een spanwijdte van het koor, en drie originele glazen ramen.

Vandaag de dag blijft de primitieve kerk slechts een klassiek plan gericht op het oosten-westen, gekenmerkt door haar geschiedenis gedeeld tussen de twee parochies. De site, nog steeds gebruikt als begraafplaats sinds de Merovingische periode, getuigt van een zeldzame culturele continuïteit. De kapel, eigendom van de gemeente Vanvey, blijft een belangrijk voorbeeld van het Bourgondische Romaanse erfgoed, dat architectuur en middeleeuwse muurkunst combineert.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) markeren de dubbele rangschikking: het muurschildering (1965) en het gebouw zelf (1990). De staat van instandhouding, die als begaanbaar wordt beschouwd (ca.

Externe links