Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Pierre de Plogonnec, gelegen op 2,5 km van het dorp, is een Latijns kruisvormig gebouw gebouwd voornamelijk van gesneden steen. De architectuur, gekenmerkt door een renaissance klokkentoren met drie koepels en een toren verbonden door een brug, weerspiegelt een gefaseerde constructie tussen de late 16e en 18e eeuw. De ingangsdeur, omlijst met ionische kolommen en overdekt door een driehoekig pediment, evenals de granieten kanonnen op de hoeken van het platform, markeren zijn nette stijl. Het gebouw volgt een heiligdom in ruïnes, waarvan de nabijgelegen resten een huis van kapelaan uit 1570.

Het gebouw van de kapel begon in 1588, met belangrijke fasen bevestigd door inscripties: het schip en de arm van het bed werden gebouwd tussen 1588 en 1594, terwijl de westelijke muur en de basis van de toren werden voltooid in 1614 en 1627. Latere restauraties hadden betrekking op de noordelijke gevel en sacristie in 1674, dan de toren en koepel tussen 1759 en 1765. Het 18e-eeuwse hoge altaar, in graniet, wordt gekenmerkt door zijn friezen versierd met menselijke hoofden, engelen en gedrapeerde vrouwelijke figuren, terwijl de gesneden zandstenen en de hoeven van het frame de vier evangelisten vertegenwoordigen, een zeldzame set in de regio.

De site behoudt ook een monumentaal kruis van 1644, het werk van beeldhouwer Roland Doré. Vijftien inscripties vermelden de namen van fascicienten (leegleiders) en priesters die hebben bijgedragen aan de geschiedenis, zoals Belinger, Lagallay of Le Henaff. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1963, behoort de kapel, met zijn calvary en platister, nu tot de gemeente Plogonnec. Zijn isolement in een vallei en de rijkdom van de architectonische details maken het een kostbare getuigenis van Bretonse religieuze kunst van de moderne tijd.

Externe links