Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Roch d'Urtière is een klein katholiek religieus gebouw gebouwd in het begin van de zeventiende eeuw, meer bepaald in 1636, zoals aangegeven door de latel van zijn deur. Het werd opgericht door Guillaume en Étienne Borne ter ere van hun vader, Pierre Borne, die in 1635 overleed en daar begraven werd. Gelegen op de site van een oud kerkhof van pestifers, bekend als de begraafplaats van de bazen, het symboliseert de herinnering aan de pest slachtoffers. De bescheiden, vierkante architectuur en de stenen behuizing weerspiegelen het funeraire en herdenkingskarakter.

In 1687 werd tegenover de kapel een monumentaal verdraaid kruis opgericht, typisch voor de kunst van de tegenvorm. Dit soort kruis, vaak geassocieerd met de strijd tegen het protestantisme, versterkt het religieuze en historische karakter van de site. In de 19e eeuw werd een klokkentoren toegevoegd, voorzien van een keizerlijke koepel bedekt met tavaillon (houttegels), een traditionele Comtoise techniek om het gebouw te beschermen tegen het weer.

De kapel herbergt het graf van Pierre Borne, gemarkeerd door een gesneden grafsteen met de inscriptie: "CI GIT PIERRE BORNE DUTIR DECEDE LA AN 1635 GOD HAS HIS AME." Binnen ondersteunt het altaar, ondersteund door gedraaide zuilen, een schilderij van Saint Anne en Saint Roch, patroonheilige van het dorp. Op 6 april 1994 werd de ensemblekapel, behuizing en kruising ingeschreven in historische monumenten, waarin de waarde van het erfgoed werd erkend.

De kapel was geïsoleerd van het gehucht Urtière (8 inwoners in 2011). De locatie in een bosrijke open plek, ver van de huizen, herinnert aan zijn begrafenis oorsprong en zijn rol als een plaats van herinnering. Vandaag, eigendom van de gemeente, getuigt het van zowel de lokale geschiedenis, de epidemieën in het verleden als de vroomheid van de burgerlijke families van Franche-Comté.

Architectureel onderscheidt de kapel zich door zijn eenvoud en typische elementen van de regio: stenen muren, keizerlijk dak en sobere decors. De klokkentoren, later toegevoegd, illustreert de evolutie van de site, terwijl het kruis van 1687 de verankering benadrukt in de turbulente religieuze context van de tijd. Het ensemble vormt een opmerkelijk landelijk erfgoed, zowel bescheiden als vol geschiedenis.

Externe links