Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Symfoorkapel van Boussargues, gelegen in Sabran in de Gard, is een 11e en 12e eeuws Romaans gebouw, nu geclassificeerd als een historisch monument. Oorspronkelijk ten onrechte geassocieerd met de Tempeliers, was het eigenlijk een bezit van de Hospitallers van de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem, gegeven door de familie van Sabran. De architectuur behoudt sporen van een eerder Karolingisch gebouw, zichtbaar in de zetel van de abide en de zijwanden, evenals het gebruik van Romeinse friezen versierd met rozet en bladeren.

De kapel, geïsoleerd in een privé-eigendom in de buurt van het kasteel van Boussargues, is 3 km ten zuidoosten van Sabran, op een oude bedevaartspad naar Santiago de Compostela. Zijn romeinse bed, gemarkeerd met kruis van pelgrims, en zijn gevels doorboord met bout gaten onthullen een zorgvuldige constructie in grote apparaten. Een historische controverse blijft bestaan over zijn oorspronkelijke naam: het kan overeenkomen met de kapel Saint-Florent de Boussargues, lid van de ziekenhuiscommandant van Saint-Christol.

Geheim sinds 1984 profiteerde de kapel van een grote restauratie aan het einde van de 20e eeuw. Zijn oosterse gevel, versierd met reusachtige taskron merken (letters P, b, of gegroepeerde kruisen), en de garnering versierd met vis randen of diamant motieven getuigen van de knowhow van middeleeuwse ambachtslieden. Binnenin is het unieke schip gebogen in wieg en cul-de-vier cul-de-vier zijn gedecoreerd met palmen en rinceaux gesneden imposanten, mengen Romaanse invloeden en oude erfgoed.

Het domein van Boussargues, genoemd in 1384 als Brossanicae, werd waarschijnlijk gegeven aan de Tempeliers door Willem I van Sabran, heer van Tresques, voordat werd overgedragen aan de Ziekenhuizen. De kapel, geciteerd als Priorij van Boussargues in 1620, was afhankelijk van de waguria van Bagnols en het bisdom Uzès. Zijn geschiedenis weerspiegelt de overgang tussen religieuze orden en architectonisch hergebruik, van een mogelijk Romeins gebouw naar zijn middeleeuwse functie als een plaats van aanbidding en podium voor pelgrims.

Uit latere opgravingen en studies bleek dat de huidige kapel een oudere, misschien Karolingische, gebouw op Romeinse overblijfselen verving. De hergebruikte gesneden stenen, zoals de marguerite fries of driehoekige pediment fragmenten, suggereren een culturele continuïteit op deze site sinds de oudheid. Vandaag de dag, hoewel het particulier eigendom is, blijft het een zeldzame getuigenis van Zuid-Romeinse kunst, gekenmerkt door Provençaalse invloeden en culturele uitwisselingen langs bedevaartsroutes.

Externe links