Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Saint-Vellé de Gicqueleau, gelegen in Folgoët (Finistery), heeft zijn oorsprong in de legende van Saint Vellé (of Saint Quelleau), een Welshe kluizenaar uit de Ve-VIde eeuw. Deze heilige die niet officieel erkend werd door de katholieke kerk zou in de nabijgelegen vallei van Toulran hebben gewoond en een eerste kapel gebouwd op de huidige locatie. Opgeroepen tegen hoofdpijn, is hij vertegenwoordigd op een glas-in-lood raam in de basiliek van Folgoët. De huidige kapel, gebouwd tussen de 16e en 18e eeuw, verving een ouder gebouw (IXe-Xe eeuw) en diende als een particuliere kapel in het Manor van Guicquelleau.

In 1530 werd de kapel tijdelijk de zetel van de parochie Elestrec na de vernietiging van haar kerk door de bliksem. De parochie nam vervolgens de naam Guicquelleau, afgeleid van de Bretonse guik (bourg) en gwelleo (saint Vellé). In 1675 werden belangrijke wijzigingen aangebracht, waaronder een koepelklokkentoren, een begraafplaats, een ossuarium en een pastorie. De kapel was ook de thuisbasis van de graven van de Marc-hec familie, de lokale heren, wiens wapenschild (drie-quintefeuilles d'or) nog steeds de plaats siert.

In de 18e eeuw had de parochie van Guicquelleau 900 communisten en werd door Jean-Baptiste Ogé beschreven als een vruchtbaar gebied in graan, met weinig heide. In 1790 werd Guicquelleau gebouwd als gemeente, met een open school bij de kapel. Te klein om de gelovigen te verwelkomen, verloor het zijn parochiestatus in 1826 ten gunste van de basiliek Notre-Dame-du-Folgoët. Tijdens de Tweede Wereldoorlog installeerden de Duitsers daar in 1944 een veldhospitaal dat zijn graffiti muren ontheiligde. Een vergeving van verzoening werd geregeld na hun vertrek.

De kapel, die sinds 1975 bekend staat als historische monumenten, behoudt een hoog altaar Lodewijk XV, standbeelden van St.Vellé en St.Marguerite, evenals een middeleeuwse kalvarium in monolithisch graniet. Het huis, gerestaureerd in 2013, herbergt een educatieve tuin en inheemse planten zoals de Aubethorn of as. Vandaag de dag zijn er geen reguliere Missen meer, maar een jaarlijkse gratie aan het einde van juni en zomer tentoonstellingen georganiseerd door de vereniging Arz e chapeliou bro leon.

Externe links