Eerste schriftelijke vermelding 1571 (≈ 1571)
Kapel geciteerd in een bekentenis.
XVIe siècle
Bouw van de huidige kapel
Bouw van de huidige kapel XVIe siècle (≈ 1650)
Gebouw gebouwd tijdens deze periode.
XVIIIe et XIXe siècles
Grote restauraties
Grote restauraties XVIIIe et XIXe siècles (≈ 1865)
Behoudswerkzaamheden uitgevoerd.
8 septembre 1965
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 8 septembre 1965 (≈ 1965)
Kapel en vierkant beschermd door arrestatie.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle Saint-Yves en zijn placiister (cad. A 209, 210): inschrijving bij beschikking van 8 september 1965
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken genoemd
In de brontekst wordt geen enkele specifieke historische actor met betrekking tot dit monument genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
De kapel Saint-Yves is een klein religieus gebouw gelegen in de gemeente Le Merzer, Bretagne, meer bepaald in Traou Hubert. Voor het eerst genoemd in een toelating van 1571, getuigt het van een oude historische aanwezigheid in deze regio. De huidige kapel, gebouwd in de 16e eeuw, onderging restauraties in de 18e en 19e eeuw, een weerspiegeling van architectonische veranderingen en het behoud behoeften door de eeuwen heen.
De kapel en haar placituur, een aangrenzende heilige ruimte die vaak gebruikt wordt voor religieuze bijeenkomsten of festivals, werden in opdracht van 8 september 1965 als historische monumenten vermeld. Deze rangschikking onderstreept hun erfgoed en cultureel belang voor de regio. De site wordt geassocieerd met Trohubert, een lokaal domein of seigneury, wat zijn rol in de sociale en religieuze organisatie van de tijd aangeeft.
In de 16e eeuw was Bretagne een regio met een sterke culturele en religieuze identiteit. De kapellen, zoals die van Saint-Yves, speelden een centrale rol in het leven van plattelandsgemeenschappen. Ze dienden niet alleen als plaatsen van aanbidding, maar ook als ontmoetingspunten voor de bewoners, waardoor sociale en spirituele banden werden versterkt. De bouw en het onderhoud van deze gebouwen weerspiegelden vaak lokale toewijding en de steun van lokale heren of invloedrijke families.
De plaister, typisch voor Bretonse architectuur, is een gesloten ruimte rond de kapel, vaak gebruikt voor processies, graties of gemeenschapsbijeenkomsten. Deze ruimtes waren essentieel in het Bretonse religieuze leven, dienend als kader voor collectieve praktijken die het liturgische en agrarische jaar ritmisch maakten. De restauratie van de kapel in de 18e en 19e eeuw toont een verlangen om dit erfgoed te behouden, ondanks de politieke en sociale omwentelingen van deze periodes.
Vandaag de dag blijven de kapel Saint-Yves en zijn plaister waardevolle getuigenissen van de religieuze en architectonische geschiedenis van Bretagne. Hun inscriptie als historisch monument beschermt dit erfgoed en geeft het door aan toekomstige generaties, terwijl ze een overzicht geven van het landelijke en spirituele leven van de afgelopen eeuwen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen