Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sainte-Emerance kapel, gelegen in La Pouëze (nu Erdre-en-Anjou), is een flamboyant gotisch gebouw gebouwd rond 1472 tijdens de regering van Lodewijk XI. De koning, lijdend aan gewelddadige koliek tijdens een jacht in het bos van Longuenee, riep Saint Emerance op, vereerd in een lokaal oratorium voor zijn genezende deugden. Hij werd genezen en bestelde het bouwen van deze kapel in dankzegging, het overbrengen van relikwieën en een gouden zilveren standbeeld van de heilige (gevonden bij de Revolutie). De architectuur, gekenmerkt door Plantagenet gewelven en gepantserde sleutels, weerspiegelt zijn koninklijke status.

De kapel, rechthoekig tot apsis in V, presenteert zeldzame stilistische elementen zoals imposante uitlopers, flamboyante baaien en een altaarstuk versierd met samengeperste zuilen. Binnenin staat een 16e eeuws polychrome standbeeld van Sint Emerance met zijn schort van stenen, symbool van zijn martelaarschap. Het altaar, afkomstig van de oude kerk van Vern-d-Anjou, en de gestapelde wapens van koningen (met name die van Lodewijk XI en de dolfijn Karel VIII) getuigen van zijn turbulente geschiedenis, tussen koninklijke toewijding en revolutionaire spoliaties.

De kapel werd in 1959 als historisch monument beschouwd en werd in 1796 als nationaal eigendom verkocht aan individuen en werd vervolgens omschreven als "in ruïnes." Gerestaureerd in de 19e eeuw (met inbegrip van de westelijke gevel en de consoles gesneden in leeuw en ram), behoudt het sporen van zijn prestigieuze verleden: de tien kapelanen opgericht door Lodewijk XI in 1482, de ontbrekende relikwieën, en een herdenkingsplaat herinneren aan zijn symbolische rol voor de familie La Poeze. Vandaag de dag combineert het middeleeuwse erfgoed en daaropvolgende transformaties (X-VIIe eeuw).

Externe links