Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Sainte-Jeune, gelegen in Plounévez-Moëdec aan de Côtes-d'Armor, is een religieus gebouw dat voornamelijk in de zestiende en zeventiende eeuw werd gebouwd. Het bestaat uit een enkel schip en een zijlijn, met architectonische elementen precies gedateerd: een 1573 venster en een klok van 1621. De noordelijke muur is voorzien van een 14e-eeuws venster opnieuw gebruikt, terwijl het bed heeft 16e-eeuwse openingen. In de 19e-eeuwse fresco's laten de apostelen zien en voegen een late artistieke dimensie toe aan het ensemble.

De kapel is verbonden met de voormalige heerschappij van Porzamparc, volgens de lokale traditie, en zou zijn gebouwd op de site van een hermitage gewijd aan St. Verschillende bouwcampagnes zijn getuigd, met data gegraveerd (1553 op een heuvel, 1572 en 1575 op zandstenen). In 1621 werd de bel voltooid, en in 1711 werd de grond geplaveid. Het werd in 1713 door Urvoy de Saint-Bédan, heer van Porzamparc, beschreven met een schild van de Kergariou familie in het hoofdvenster. De schilderijen werden in 1788 gemaakt door N. Jaouen, en fresco's van de apostelen werden toegevoegd in de 19e eeuw onder leiding van Josep Gouverneur.

Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 17 december 1970, ontving de kapel een grote restauratie in 1970 door architect Delestre. De interventies bedekten de vloer van het koor (vervangen door parket), het dak, het frame, de zuidelijke muur, en interieur elementen zoals beelden en glas-in-lood ramen. De architectuur, gekenmerkt door een leien dak van de Monts d'Arrée en een drie slaapkamer klokkentoren, weerspiegelt lokale tradities. Het gebouw blijft een getuigenis van de religieuze en seigneuriële praktijken van de regio, waarbij middeleeuwse erfgoed en moderne toevoegingen worden gemengd.

Externe links