Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse dans l'Ain

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Chapelle
Eglise moderne
Ain

Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse

    41-43 Boulevard Paul Bert
    01000 Bourg-en-Bresse
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 
Chapelle Sainte-Madeleine de Bourg-en-Bresse 

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1826
Asielstichting
1933-1935
Bouw van de kapel
18 mars 1934
Zegening van de beiaard
24 octobre 1935
Inwijding van de kapel
14 mai 2012
Label *Tergential Century Heritage*
22 octobre 2013
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De hele kapel (gelegen in het voormalige ziekenhuisgebouw sis 13, avenue de la Victoire, en gebouwd op de directe rand van Paul-Bert Street die toegang tot het en op een deel van het perceel AM 289): inschrijving op bevel van 22 oktober 2013

Kerncijfers

Georges Curtelin - Architect Ontwerper van de kapel (1933-1935).
Mère Angélique - Overste van de zusters van de heilige Jozef Initiator van het project (gedaan in 1902).
Mère Ambroise - Overste van de zusters van de heilige Jozef Effectieve commandant van de kapel.
Jean Coquet - Schilder en beeldhouwer Auteur van de interieurversiering (1935).
Joseph Belloni - Beeldhouwer Collaborator in artistieke creatie.
Amédée Cateland - Goudsmid Ambacht van decoratieve metalen elementen.
Mgr Amédée Maisonobe - Bisschop van Belley Consecrator van de kapel in 1935.

Oorsprong en geschiedenis

De Sainte-Madeleine kapel van Bourg-en-Bresse, gelegen in het departement Ain, werd gebouwd tussen 1933 en 1935 onder leiding van de Lyon architect Georges Curtelin, in de behuizing van een religieus asiel gewijd aan vervreemde vrouwen. Dit project, geïnitieerd door de Superior Moeder Angélique in 1922, maar uitgevoerd onder Moeder Ambrose, vervangt een kapel die te klein werd voor een instelling waar bijna 1000 patiënten aan het begin van de 20e eeuw werden verwelkomd. De nieuwe kapel, gezegend in 1935 door bisschop Amédée Maisonobe, onderscheidt zich door zijn moderne vormgeving, royale verlichting en een uniforme decoratie ondertekend door Jean Coquet (schilder-decorator), Joseph Belloni (sculptor) en Amédée Cateland (goudsmid).

Het gebouw maakt deel uit van een gastvrij gebouw opgericht in 1826 door de Zusters van Sint-Jozef, waar de gebouwen, georganiseerd rond een centraal park, afzonderlijke patiënten volgens hun mate van autonomie. De kapel, ontworpen tussen twee bestaande paviljoens, bevat een historische veranda en stralende kapellen gewijd aan de zieken, aanvankelijk gesloten door poorten (ommuurd in de jaren 1960). Zijn gedurfde architectuur, aangeprezen door de pers van de tijd voor zijn "duidelijkheid en eenvoud," markeert een breuk met traditionele romaanse of gotische stijlen. De beiaard, gezegend in 1934 door bisschop Virgile Béguin, en de plechtige wijding in 1935 onderstrepen het symbolische belang ervan.

Gerangschikt een historisch monument in 2013 en gelabeld Erfgoed van de 20e eeuw in 2012, de kapel blijft open voor aanbidding ondanks de transformatie van de site in openbare diensten door de Algemene Raad van Ain (hergekocht in 2001). Zijn koor, verdeeld in twee ruimtes (één voor de nonnen, de ander voor de zieken), weerspiegelt zijn oorspronkelijke roeping: spiritualiteit en zorg combineren. Latere wijzigingen, zoals het verwijderen van roosters of het herpositioneren van kapellen in kantoren, getuigen van de aanpassing aan hedendaagse toepassingen, met behoud van het artistieke en historische erfgoed.

De site van La Madeleine, waarvan de ruimtelijke organisatie rond 1879 werd bevroren, omvat ook een "Château" (pensionnat Sainte-Marie) en medische gebouwen gelegen aan de rand van het park. Deze laatste, eenmaal gecultiveerd door patiënten, illustreert de therapeutische filosofie van de tijd en combineert handarbeid en isolatie. De kapel, geleid door nonnen en artsen zoals Dr.Antoine Peloux, belichaamt de evolutie van psychiatrische praktijken in de 19e eeuw, terwijl de kapel, met zijn architectuur en decoratie, symboliseert de modernisering van de plaatsen van aanbidding in de 20e eeuw.

Externe links