Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Sainte-Thérèse-de-l'Enfant-Jésus en de la Sainte-Face, gelegen in Hem in de Hauts-de-France, is een religieus gebouw emblematisch van de jaren 1950 reconstructie beweging. Gefinancierd door de textiel-industrieel Philippe Leclercq, maakt het deel uit van een arbeidersdistrict, dat een oude Vlaamse boerderij omvormt tot een begijnhof. De architectuur, gesigneerd Hermann Baur (student van Le Corbusier), roept een schuur of crèche op, terwijl de campanile en parvis versierd met mozaïeken de originaliteit onderstrepen. De kapel belichaamt een synthese van de kunst, die vanaf 1954 de architect en de schilder Alfred Malessier, vergezeld door de beeldhouwer Eugene Dodeigne en de Mosaïst Jean Barillet combineert.

De kapel, gebouwd tussen 1956 en 1958, is gewijd aan kardinaal Achille Liénart, bisschop van Lille. Het wordt gekenmerkt door zijn altaar ontworpen om te anticiperen op de liturgische hervormingen van Vaticaan II, waardoor een viering zowel traditionele als gericht op de vergadering. Een historisch monument in 1995 (en dan in 2012 om zijn ensemble), herbergt grote werken: twee muren van gebrandschilderd glas van Malessier symboliseren het leven van Saint Thérèse, een tapijt van het Heilige Gezicht na Georges Rouault, en beelden van Dodeigne (beeld van de heilige, altaar, tabernakel).

De glas-in-lood ramen, gemaakt van glazen platen gekleurd door de Barillet en de Boussois fabriek, ontvouwen een suggestieve palet: rood voor lijden, paars voor spiritualiteit, geel en wit voor licht, blauw voor het leven. Het westelijke glas in lood, de Levensboom, is geïnspireerd door de trap plataan bomen van de tuin, terwijl het Rouault wandtapijt, geweven in Aubusson door Plasse Le Caisne, domineert de abside. De kapel, geschonken door de echtgenoten Leclercq aan het bisdom Rijsel, illustreert de inzet van een sociaal-katholieke beschermheer in de moderne heilige kunst.

De kapel is geïntegreerd in een samenhangend ensemble met de aangrenzende arbeidershuizen en dient tevens als decor voor de film La Vie dreame des anges (1998). Zijn project was het resultaat van een ongekende samenwerking tussen kunstenaars, parochianen en diocesane commissie van heilige kunst, waarbij laatstgenoemde koos voor de toewijding aan Saint Thérèse in plaats van Sint Franciscus, oorspronkelijk voorgesteld. Het gebouw, eigendom van de diocesane vereniging, blijft een plaats van gebed en een unieke getuigenis van naoorlogse religieuze artistieke innovatie.

Externe links