Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Châteaumeillant is een katholiek kerkgebouw in het departement Cher in de regio Centre-Val de Loire. Zijn eerste vermelding dateert uit 1115, in een pauselijke bubbel van Pascal II, waar het wordt aangehaald als een afhankelijkheid van de abdij van Deols. De huidige kerk, in stijl die vergelijkbaar is met die van Saint-Genès de Châteaumeillant, werd voornamelijk gebouwd tussen de late 11e en 12e eeuw, waaronder schip, transept, apse en twee apsidiolen. Het bed werd in het midden van de 12e eeuw vergroot door de toevoeging van twee tussenliggende apsidiolen, terwijl de apse werd versterkt in dezelfde periode.

De bubbel van Paus Innocent III in 1212 bevestigt zijn status als castrale kapel onder de naam "Ecclesiam sancti Stephani de Castro Melani et capellis suis et capellan sanctæ Mariæ." In 1488 werd Isabelle de La Tour d'Auvergne, echtgenote van Arnaud Amanieu D'Albret, door Will geld nagelaten om een hoofdstuk van reguliere canons te vinden. Deze stichting werd in 1513 en 1520 geformaliseerd door twee bellen van paus Leo X, en vervolgens in 1517 uitgevoerd door Johannes van Albret, heer van Châteaumeillant. De transept wordt vervolgens vergroot ten koste van het koor, waardoor de kruimels in gewelfde kapellen veranderen.

Ten tijde van de Revolutie werd de kerk buiten gebruik gesteld: de klokkentoren werd omgehakt, het schip werd omgezet in een handelshal, en de transept snit om kamers te creëren. Op zijn beurt dient het als gevangenis, een rechtvaardigheid van vrede, een huwelijkszaal en vervolgens een stadhuis tot 2005. De eerste zuidelijke absidiole werd gesloopt in de late 19e eeuw, terwijl gesneden elementen werden hergebruikt in lokale huizen. Een historisch monument in 1914, het gebouw bewaart 13e eeuwse fresco's met scènes uit het Nieuwe Testament, zichtbaar in de abside.

De kerk onderscheidt zich door zijn grote steenwerk, zijn kalksteen frames, en een vier-span-schip. Het plan bestaat uit een kapel met drie gespreide kapellen (twee naar het noorden, één naar het zuiden), met wieg gewelven of dubbele randen. Het gebouw, dat eigendom is van de gemeente, herbergt nu sporen van het kloosterverleden, en verwelkomt Benedictines toen reguliere canons uit 1517. Het huidige gebruik blijft gekoppeld aan het stadhuis, hoewel sommige ruimten na 2005 zijn gerenoveerd.

Externe links