Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chartreuse de Valbonne, opgericht in 1204 door bisschop Guillem I van Venejean op een moerasrijk landgoed dat aan de orde van de Chartreux werd gesteld, dankt zijn naam (vallis bona) aan de sanering van de vallei door de monniken. Het klooster en de eerste kluizen dateren uit deze middeleeuwse tijd. De site, oorspronkelijk bezet door een Benedictijner klooster verlaten in de twaalfde eeuw, wordt een geestelijke en agrarische pool dankzij de ontruiming van het omringende bos.

De Chartreuse werd in 1593 herbouwd met de komst van monniken van de Grote Chartreuse. Het grote klooster (350 m omtrek) en de ingangsdeur werden toen gebouwd. Een nieuwe kerk, gebouwd tussen 1770 en 1780, met zijn complexe gewelven door de broers Franque d'Avignon. De Bourgondische gelakte tegels, zeldzaam in de Provence, geven het een pittoresk karakter.

De Franse Revolutie jaagde op de Chartreux in 1790, en het landgoed, nationalisatie, werd verkocht als een nationaal goed. In 1806 bood Napoleon het aan aan het Pont-Saint-Esprit ziekenhuis, dat het op de veiling verkocht. Het klooster werd in 1836 door de Chartreux ingekocht en herwon zijn religieuze roeping tot 1901 en leidde tot een nieuwe uittocht. In 1929 werd het een melaatsheid dankzij pastoor Philadelphe Delord, ondersteund door donoren zoals Martha North-Siegfried.

Geklasseerd als historisch monument in 1959 en 1974, herbergt de Chartreuse nu een toeristische site die architectonisch erfgoed (conventuele kerk, kapellen, kloosters), een bos met zeldzame mediterrane soorten, en wijngaarden combineert. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze, politieke en gezondheidsveranderingen van Frankrijk, van de middeleeuwen tot de twintigste eeuw.

Onder de opmerkelijke anekdotes zijn de aanwezigheid in de 19e eeuw van een schoen van Saint Malachi, de installatie van een glasfabriek in 1802 met behulp van lokaal zand, of de begrafenis van Louis Barbat, de beul van Cayenne, op de aangrenzende begraafplaats. De cellen van de monniken, geïdentificeerd door letters van A tot Y (behalve Q), illustreren de rigoureuze organisatie van Cartus leven.

Externe links