Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chartreuse du Liget is een voormalig klooster van de Orde van de Chartreux, opgericht in de late twaalfde eeuw door Hendrik II Plantagenet, koning van Engeland en graaf van Anjou. Gelegen in Chemillé-sur-Indrois in Indre-et-Loire, het is de enige Chartreuse de Touraine en traditioneel bestaat uit een hoog huis (plaats van gebed) en een laaghuis (coroire, gewijd aan landbouwactiviteiten). Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door fasen van expansie, vooral in de Middeleeuwen, waar het meer dan 2.500 hectare land controleert, ondanks de verwoestingen van de Honderdjarige Oorlog en de Oorlogen van Religie.

In de 18e eeuw werd in 1787 een ambitieus wederopbouwproject gelanceerd onder leiding van architect Jean-Bernard-Abraham Jacquemin, maar werd onderbroken door de Franse Revolutie. In 1790-1791 werden de overige elf monniken verdreven en het bezit van het klooster (meubilair, bibliotheek van 6.900 kunstwerken) werd verspreid of vernietigd. De gebouwen worden verkocht als nationale goederen en gedeeltelijk afgebroken, waardoor alleen ruïnes zoals de middeleeuwse kerk en elementen van het grote klooster.

In de 19e eeuw kocht en herstelde Marsay's familie het landgoed en restaureerde een deel van de grond en gebouwen. De Chartreuse is tussen 1862 en 2015 gedeeltelijk geclassificeerd of als historisch monument opgenomen, waardoor het architecturale erfgoed behouden blijft. Vandaag de dag worden het bovenhuis en de Corroirie nog steeds bewoond door de nakomelingen van de familie van Marsay, terwijl de kapel Sint-Jan, geïsoleerd in het bos, 12e eeuwse romaanse fresco's bewaart.

De Chartreuse du Liget onderscheidt zich door zijn unieke ruimtelijke organisatie, met een kapel geïsoleerd in een open plek, en door zijn historische rol als een fief met seigneuriële rechten tot de revolutie. De architectuur, hoewel fragmentarisch, weerspiegelt de opeenvolgende fasen van de bouw, van middeleeuwse oorsprong tot 17de en 18de eeuwse ontwikkelingen.

Tot de opmerkelijke elementen behoren de ruïnes van de gotische kerk, het grote onvoltooide klooster, en Corroirie, waarvan de versterkte poort en middeleeuwse kapel nog zichtbaar zijn. De site herbergt ook kunstwerken die na de Revolutie zijn verspreid, waaronder twee schilderijen die mogelijk toegeschreven zijn aan Caravage, herontdekt in Loches in de 21e eeuw.

Historische en archeologische studies sinds de 19e eeuw, met name door Albert Philippon en Christophe Meunier, hebben de wederopbouw van de geschiedenis van dit klooster mogelijk gemaakt, waarbij het belang van dit klooster in het religieuze en politieke landschap van de Touraine werd benadrukt, van de oprichting door Hendrik II tot de hedendaagse bescherming van het erfgoed.

Externe links