Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Longsard, gelegen in Arnas in het departement Rhône, is ontstaan in het begin van de zeventiende eeuw, hoewel de huidige bouw voornamelijk dateert uit de tweede helft van de achttiende eeuw. Het werd opgericht door Jean-Charles Marie de Brun, adviseur van de koning en meester van de Beaujolais Waters and Forests, alvorens in handen van verschillende invloedrijke families. Het landgoed, dat 220 hectare beslaat, grotendeels in wijngaarden, weerspiegelde het economische en sociale belang van zijn eigenaren, verbonden aan de moderne landbouw en het lokale leven.

In 1780 behoorde het kasteel toe aan de heer Pierre Verd de Longsard, waarna het werd overgenomen door Victor de Saint Amand, een algemene boer, die in 1792 een plan van het landgoed bestelde voordat het in 1794 werd geguillotineerd. In de 19e eeuw veranderde de familie Pollalion, vicomte de Glavenas, het kasteel: Perzen, houtwerk, Italiaans mozaïek met familiewapens, en moderniseerde de landbouwmethoden op de vijf boerderijen van het landgoed. De graaf van Pollalion, burgemeester van Arnas en medeoprichter van de Société d'horticulture de Lyon, markeert de geschiedenis van de plaats.

Het kasteel werd in 1891 overgenomen door de graaf en gravin Paul de Fleurieu. Sindsdien behoort hij tot graaf Olivier en gravin Alexandra van Mesnil du Buisson. Het landgoed, bestaande uit een rechthoekig kasteel geflankeerd door paviljoens, een aangelegd park, commons (curtain, oranjerie, pis stallen) en een hof van eer, is sinds 5 november 2007 als historische monumenten voor zijn architectonische en landschap ensemble.

Het park, de gangpaden, de steunmuren, de bekkens en de poorten behoren tot de beschermde elementen, die de evolutie van het landgoed weerspiegelen tussen de agrarische functie, seigneuriale residentie en historisch erfgoed. Vandaag, particulier eigendom, het kasteel van Longsard belichaamt het erfgoed van lokale elites, tussen wijnbeheer, architectonische innovaties en betrokkenheid bij het regionale openbare leven.

Externe links