Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montreuil-en-Touraine, gelegen in het departement Indre-et-Loire, vindt zijn oorsprong in de Middeleeuwen als een sterk huis afhankelijk van de Barony van Vernou. Een eerste gebouw, gedeeltelijk van hout, wordt bevestigd door archeologische overblijfselen (kolen van hout gevonden 2 meter diep). Het huidige kasteel, voornamelijk gebouwd in de 15e eeuw, behoudt een gewelfde kelder en defensieve elementen zoals gracht nog zichtbaar aan de zuid- en westkant. Hij rapporteerde aanvankelijk aan de aartsbisschoppen van Tours, die zijn lokale strategische belang weerspiegelden.

In de 16e eeuw onderging het kasteel aanpassingen om zijn verdediging te versterken, met een verstopte gothic deur en een nieuwe monumentale ingang doorboord (stijl laat 16e en vroege 17e eeuw). De ramen nemen dan afgeronde houten bundels met vierkante cabochons, typisch voor de zeventiende eeuw. Binnenin getuigen twee monumentale schoorstenen en een houten trap met balusters (in 1974 geclassificeerd) van deze periode. Het landgoed, dat tijdens de Revolutie als nationaal eigendom in 1794 in beslag werd genomen, werd verkocht aan een voormalige boer, Jean-François Lemarie, die al in slechte staat was.

De 19e eeuw markeerde een versnelde achteruitgang: het huis, geruïneerd, werd gedeeltelijk gebruikt als schuur door de families Lemarie en Hogou. In 1976 werd het kasteel overgenomen door een vastgoedmaatschappij, maar het instorten van het dak in 1980-1981 verslechterde de verslechtering ervan. Gered in 1989 door de gemeente Montreuil-en-Touraine, heeft de site sindsdien geprofiteerd van de instandhoudingsinspanningen van een lokale vereniging (gecreëerd in 1990), met animaties zoals Fête du Pain en restauratieworkshops. De gracht, gedeeltelijk gevuld, is nog steeds gevuld met zware regenval.

De architectuur van het kasteel onthult een rechthoekig plan met sporen van middeleeuwse verdediging. De oostelijke gevel, met een afgeronde gevel, heeft zijn originele leien dak verloren. Het verkooprapport van 1794 beschrijft een "oud gebouw karkas" omgeven door gracht en toegankelijk door een houten brug. Binnen behouden de kamers periode tegels en balken, terwijl de open haarden en trap (17de eeuw) illustreren post-middeleeuwse transformaties. De site, nu gemeenschappelijk eigendom, blijft een fragiele getuigenis van de Tourangelle seigneuriale geschiedenis.

Externe links