Menhir constructie Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte erectieperiode van de drie blokken
1926
Eerste wetenschappelijke inventaris
Eerste wetenschappelijke inventaris 1926 (≈ 1926)
Uitgegeven door Léon Coutil in *The Prehistoric Man*
15 mai 1927
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 15 mai 1927 (≈ 1927)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Drie menhirs dit les croûtes: classificatie bij decreet van 15 mei 1927
Kerncijfers
Léon Coutil - Archeoloog en uitvinder
Vermelde menhirs in 1926
Oorsprong en geschiedenis
De menhirs van de Crouttes (of Crouttes) vormen een opmerkelijk megalithisch ensemble gelegen in Écauffeur, in het departement Orne in Normandië. Samengesteld uit drie blokken zandsteen gerangschikt in driehoek, dateert deze uit het Neolithicum, periode gekenmerkt door de oprichting van begrafenis en symbolische monumenten. De grootste menhir is 3,75 meter hoog, terwijl de derde, nu omgedraaid, 3,20 meter lang is. Hun afstand van ongeveer 30 meter suggereert een bewuste regeling, mogelijk gekoppeld aan territoriale riten of bezienswaardigheden.
Geclassificeerd als historische monumenten bij decreet van 15 mei 1927, getuigen deze menhirs van het archeologische belang van de regio. Hun aanwezigheid werd in 1926 gedocumenteerd in de Inventory of Megalithic Monuments of Orne door Léon Coutil, met de nadruk op hun vroege erkenning door de wetenschappelijke gemeenschap. De zandsteen, een lokaal materiaal, weerspiegelt de middelen die beschikbaar zijn voor Neolithische bouwers, terwijl hun huidige toestand (met inbegrip van een omgekeerde menhir) vragen over de gevaren van hun behoud gedurende de millennia.
De site is onderdeel van een regionale context rijk aan megalithische resten, zoals blijkt uit de andere genoemde Orne sites. Hoewel hun exacte functie hypothetisch blijft (cultus, begrafenis, astronomische kalender), illustreren deze menhirs de culturele en technische praktijken van Neolithische agro-pastorale samenlevingen. Hun rangschikking in 1927 stond hun behoud toe en bood vandaag een tastbare getuigenis van deze cruciale periode van de Normandische prehistorie.