Eerste bouw 1er quart du XIIIe siècle (≈ 1325)
Romeins-gotisch gebouw, schip en koor.
1613
Westelijke poort
Westelijke poort 1613 (≈ 1613)
Datum gegraveerd op de poort.
1661
Houttribune
Houttribune 1661 (≈ 1661)
Datum geschilderd op een balk.
vers 1877
Klimmen van kluizen
Klimmen van kluizen vers 1877 (≈ 1877)
Vervangen door gips en cement.
19 mai 1925
Historisch monument
Historisch monument 19 mai 1925 (≈ 1925)
Bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: inschrijving bij decreet van 19 mei 1925
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van de Hemelvaart van de Heilige Maagd Maria, gelegen in Arancou (Pyrénées-Atlantiques), is een religieus gebouw gebouwd in de 1e kwart van de 13e eeuw, wat een overgang tussen romaanse en gotische stijlen vertegenwoordigt. De architectuur wordt gekenmerkt door een uniek schip, een driezijdige doorboorde nachtkastje met gebroken boogramen, en een gewelfd koor van zeven vertakte kernkoppen. De westelijke poort, gedateerd 1613, is beschut door een veranda-auvent, terwijl een veelhoekige trap toren siert de zuidelijke hoogte. Oorspronkelijk behoorde de kerk tot een nu verdwenen priorij, de Espitau Nau, en diende als een podium op een pelgrimspad naar Santiago de Compostela.
De oorspronkelijke gewelven, gekruist door kernkoppen, stortten in rond 1877 wegens gebrek aan onderhoud, en werden vervangen door gips of cement ribben. Alleen het koor behield zijn originele stenen gewelven. Het hoge altaar, dat dateert uit de 18e eeuw, en een houten stand van 1661 (datum geschilderd op een balk) getuigen van de latere toevoegingen. De sacristie, waarschijnlijk gebouwd in de 18e eeuw, maakt het gebouw compleet. De kerk, geclassificeerd als Historisch Monument in 1925, illustreert de middeleeuwse architectonische evolutie in de regio, mixt romaanse eenvoud en gotische innovaties.
Het gebouw, eigendom van de gemeente, weerspiegelt ook de lokale geschiedenis: haar rol in het verwelkomen van pelgrims en de link met een vermist prieuré ziekenhuis. De gebruikte materialen, zoals de Flysch de Mixe gele zandsteen, verankeren het gebouw op zijn grondgebied. Ondanks de veranderingen (herschikte gewelven, latere toevoegingen), blijft het een opmerkelijk voorbeeld van overgangsreligieuze architectuur in New Aquitaine.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen