Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Guenaël is een plaats en civil parish in het bestuurlijke gebied Ergue-Gabéric, in het Engelse graafschap Bretagne. Gebouwd voornamelijk in de zestiende en zeventiende eeuw, vervangt het een oude 13de eeuwse heiligdom. De architectuur omvat een schip met lage zijkant, zijkapellen, en een koor versierd met een glazen meesteres van 1516 die de Passion, gerestaureerd in 1728. Het gebouw herbergt ook twee 17e-eeuwse altaarstukken, standbeelden van heiligen en een orgel van Thomas Dallam (circa 1680), gerestaureerd in 1845.

De kerk is omgeven door een parochiekerk typisch voor Bretagne, waaronder een 17e eeuwse ossuarium. Deze laatste, gerestaureerd in 1967, onderscheidt zich door zijn zeven baaien in volle hanger en een deur. De zuidelijke poort en het bed van de kerk zijn voorzien van derde-punts baaien versierd met lelievormige motieven. Het geheel (kerk, begraafplaats en ossuarium) werd geclassificeerd als een historisch monument in opdracht van 23 oktober 1939.

Onder de opmerkelijke elementen bevinden zich een glas-in-lood raam dat St Franciscus van Assisi vertegenwoordigt met de donor François Liziart, heer van Kergonan, en zijn vrouw gepresenteerd door St Marguerite. Het wapen van lokale families, zoals Jean Autret, Marie de Coatenezre of Jean de Coatenezre, siert ook de glas-in-loodramen. Het Dallam-orgel, versierd met schilderijen van engelmuzikanten, en de bogen van het schip getuigen van het rijke artistieke en religieuze erfgoed van het gebouw.

De kerk van Saint-Guenaël illustreert Bretonse religieuze architectuur uit de 16de en 17de eeuw, waarbij middeleeuwse erfgoed (dertiende eeuwse ruïnes) en barokke toevoegingen (retables, orgel) worden gemengd. De parochiekerk, kenmerkend voor de regio, weerspiegelt de begrafenis- en gemeenschapspraktijken van die tijd, waar de ossuarium werd gebruikt om botten te bewaren na opgraving, waardoor ruimte vrijkwam op het kerkhof.

Externe links