Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Sauveur de Gars kerk, gelegen in de Alpes-Maritimes, vindt zijn oorsprong in de nauwe verbindingen tussen het dorp en de abdij van Lérins. Al in 1081 werd het land van Gars overgebracht naar deze Benedictijnse abdij, die daar schapenhouderij ontwikkelde. In 1158 werd het castra de Gars door Abbé Bonson aan de ridders van Briançonnet doordrenkt. De bouw van de kerk, waarschijnlijk gestart aan het einde van de 12e eeuw, wordt toegeschreven aan de monniken van Lérins, die het aan hun priorij van Briançonnet hechten.

Het gebouw werd voor het eerst genoemd in 1306, waaruit zijn centrale rol in het lokale religieuze leven blijkt. In de 14e eeuw veranderde Gars meerdere malen van hand: in 1383 gegeven aan graaf Pierre de Terminis, vervolgens verwoest in het begin van de 15e eeuw door de Niçois als vergelding tegen de Grimaldi van Bueil. De nobele families, zoals de Grasse-Bar en de Theas, volgden. De Romaanse kerk wordt gekenmerkt door zijn drie-spanige schip gewelfd in een gebroken wieg en zijn apsis in een cul-de-vier. Het huisvest opmerkelijke meubels, waaronder een oude bentier en een doek van de Transfiguratie van Christus.

Gerangschikt een historisch monument op 12 december 1936, de kerk van Saint-Sauveur vandaag belichaamt het middeleeuwse Provençaalse erfgoed. Zijn begraafplaats herbergt ook het graf van Célestin Freinet, een gerenommeerde leraar. De architectonische bronnen, zoals de werken van Jacques Thirion of Luc Thévenon, onderstrepen het belang ervan in de alpiene romaanse kunst. De bescherming van de staat en zijn ligging in de Esteronvallei maken het een belangrijke getuige van de religieuze en feodale geschiedenis van de regio.

Externe links