Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint Cassian kerk van Savigny-les-Beaune, sinds 1443 gewijd aan Sint Cassien (Bisschop van Autun) heeft een hybride architectuur. De 12e eeuwse Romaanse klokkentoren, gemaakt van tufasteen, is het enige overblijfsel van een primitieve kloosterkerk. De vierkante basis en achthoekige pijl, omgeven door klokkentorens, contrasteert met het 15e eeuwse gotisch koor en transept, vergroot in 1785 om een bloeiende broederschap tegemoet te komen.

De 15e eeuwse fresco, ontdekt in 1935 in de kluis van de klokkentoren, wordt toegeschreven aan Pierre Spicre, een kunstenaar verbonden aan de school van Van der Weyden. Het vertegenwoordigt engelen en heiligen rondom Sint Cassian, met instrumenten van de Passie. Dit werk, dat in 1954 werd overgenomen voor het Musée des Monuments Français, getuigt van Vlaamse invloed in Bourgondië. Het meubilair omvat lutrins, medaillons en schilderijen uit de 15e tot 15e eeuw.

Gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument (transe en koor in 1925, klokkentoren in 1930), de kerk bewaart sporen van eerdere verwoestingen, waaronder gebrande stenen hergebruikt in de klokkentoren, het oproepen van invasies (Sarrasins in 731, Hongaren vóór de 11e eeuw). Het Confrerie de Saint-Cassien, actief tot 1793, trok pelgrims uit 50 naburige dorpen voor het feest van 5 augustus, wat de uitbreiding van het gebouw rechtvaardigt.

De klokkentoren, 33 meter hoog, onderscheidt zich door zijn gemêleerde bessen en zijn klokken in geëmailleerde lava van Volvic. Het zuidelijke transept heeft een conische toren, terwijl het bed een rotonde kapel bevat. De glas-in-lood ramen van het koor, met zijn werkstukken, en de rozenkrans van het schip verlichten een ruimte gekenmerkt door zeven eeuwen van religieuze en artistieke geschiedenis.

Externe links