Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Jean-Bosco Church, gelegen aan de Alexandre-Dumasstraat 79 in het 20e arrondissement van Parijs, is een katholiek gebouw in kunstdecostijl. Gebouwd tussen 1933 en 1938 door pater Simeoni, werd het ontworpen door de Roemeense architect Dumitru Rotter en zijn zoon René, geïnspireerd door het werk van Augustus Perret, waaronder de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Raincy. De zegening van de eerste steen vond plaats op 10 december 1933, en die van de kerk voltooid op 10 oktober 1937. Het werd beschouwd als een van de meest succesvolle prestaties van de gebouwen van de kardinaal in de jaren dertig.

De interieur versiering, van grote stilistische consistentie, werd vooral gerealiseerd door de Mauméjean workshop, die de altaren in onyx, de preekstoel, evenals mozaïeken en glas-in-lood betekent. Andere kunstenaars droegen bij aan zijn decoratie, zoals Jean Gaudin en Antoine Bessac voor glas-in-lood, Georges Serraz en Yvonne Parvillé voor sculpturen, en Raymond Subes voor ijzerwerken. De kluis van het schip is versierd met mozaïeken die de litanie van de Heilige Maagd weergeven, terwijl het koor een lichtgevend altaar herbergt in glas-in-lood en mozaïek, dat Christus illustreert aan het kruis omringd door de Maagd Maria en Sint-Johannes.

De kerk, die sinds 2001 als historisch monument (behalve de crypte en de pastorie) wordt genoemd, wordt geanimeerd door de Salesiaanse gemeenschap. Het huisvest ook een orgel van 45 spellen en een beiaard van 28 klokken, vervaardigd door de gieterij Paccard. In 2025 werd een restauratiecampagne gestart, met 400.000 euro aan financiering door een donororganisatie voor werk, naar schatting 1,76 miljoen euro. De parochie, opgericht op 20 februari 1938, houdt zich ook bezig met ecologische benaderingen, het verkrijgen in 2021 van het Green Church label (Figuier niveau).

Het oorspronkelijke project, onder leiding van de Salesians, voorzag in een breder pakket, waaronder sponsoring en instappen voor kansarme jongeren. De kerk, geheel gefinancierd door het werk van de gebouwen van de kardinaal zonder diocesane bijdrage, illustreert de innovatieve religieuze architectuur van de jaren dertig, waarbij structurele moderniteit en decoratieve rijkdom worden gemengd. De klokkentoren, culminerend op 53 meter, en de crypte gewijd aan Saint Anne (Vandaag de dag de parochiezaal) maken het een emblematische plaats van Parijse erfgoed.

De glas-in-loodramen, verspreid in het schip en de zekerheden, vieren heilige figuren zoals de Curé d'Ars, Saint Jeanne d'Arc, of Saint Vincent de Paul, terwijl de mozaïeken van het koor, waaronder een voorstelling van de Heilige Geest en tekenen van de dierenriem, de symbolische en spirituele dimensie van het gebouw markeren. De harmonie tussen architectuur en decoratie, zeldzaam voor de periode, maakt het een kostbaar getuigenis van de heilige kunst van de twintigste eeuw.

In 2020 start de parochie een ecologische aanpak met de creatie van een Laudato si, geïnspireerd op de pauselijke encycliek van dezelfde naam. Dit engagement werd gerealiseerd door culturele evenementen (foto-tentoonstelling door Yann Arthus-Bertrand, concerten) en de realisatie van een milieulabel, die de wens weerspiegelt om historisch erfgoed en ecologische transitie te verzoenen.

Externe links