Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint Martin de La Bruère-sur-Loir dans la Sarthe

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise romane et gothique
Patrimoine carolingien
Sarthe

Kerk van Saint Martin de La Bruère-sur-Loir

    2 Route de Chenu
    72500 La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Église Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir
Crédit photo : HubertduMaine - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
800
900
1000
1100
1200
1500
1600
1900
2000
Vers 830
Bretonse en Normandische invasies
VIIIe-IXe siècle
Karolingisch portaal
XIe siècle
Bouw van het Romaanse schip
1530-1560
Koor en transept Renaissance
1575
Installatie van glas-in-loodramen
1902
Zegenen van een bel
11 décembre 1912
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: bij decreet van 11 december 1912

Kerncijfers

Seigneurs d’Averton - Patronen en donoren Eindigde de Renaissance wederopbouw (XVI eeuw).
Adolphe Robin - Sponsor van de bel van 1902 Vertegenwoordiger van parochianen tijdens de zegening.
Abbé Boulay - Initiator priester Installatie van een nieuwe bel in 1977.
Lejeune - Bell-oprichter Auteur van de klok van 1784 (inscriptie bewaard).

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de La Bruère-sur-Loir, gelegen in het departement Sarthe in Pays de la Loire, is een monument uit de Karolingische periode. Op de zuidelijke muur blijft een poort van de 8e of 9e eeuw, gekenmerkt door een tympanum in diamantchecker, getuige van een eerste kerk gedeeltelijk verwoest tijdens de invasies van Breton en Norman rond 830. Dit overblijfsel, hoewel gedeeltelijk belemmerd, getuigt van een eeuwenoude religieuze bezetting in de Loir Vallei, vóór latere reconstructies.

Het huidige schip, in romaanse stijl, werd gebouwd in de 11e eeuw na de terugkeer naar rust, gedeeltelijk hergebruikt de Karolingische muren. De smalle ramen en de originele ingang (vervangen in 1855 door een Morier stenen veranda) kenmerken deze periode. Het architecturale contrast is gemarkeerd met het koor en transept, gebouwd tussen 1530 en 1560 in een overgangsrenaissance stijl, waarbij volledige hanger en kernkoppen worden gecombineerd. Deze delen werden gedeeltelijk gefinancierd door de heren van Averton, wiens wapenschild ramen en muren sieren.

De 16e eeuwse glas-in-loodramen, geïnstalleerd rond 1575, illustreren bijbelse scènes zoals de Aankondiging of de Kus van Judas (geclassificeerd Historisch Monument in 1922), hoewel sommige werden gewijzigd of verplaatst in de 19e en 20e eeuw. Het frame klokkentoren, waarschijnlijk uit de 15e eeuw, herbergt twee klokken, waarvan een gezegend in 1902 ter vervanging van een 1784 model. Het ensemble, geclassificeerd als Historisch Monument op 11 december 1912, weerspiegelt zo bijna duizend jaar lokale religieuze en architectonische geschiedenis.

Latere transformaties, zoals de overdracht van de sacristie in 1828 of de toevoeging van glas-in-loodramen in de 19e eeuw, getuigen van een continue aanpassing van het gebouw aan liturgische behoeften. Middeleeuwse invasies, renaissancereconstructies en moderne restauraties lieten zichtbare sporen achter, waardoor deze kerk een architectonische palimpsest werd. De 17e eeuwse altaarstuk, ondersteund door een geblokkeerd venster van het heiligdom, en het wapen van de lokale heren herinneren ook aan de nauwe banden tussen nobele macht en kerkelijke instelling in de regio.

Vandaag de dag belichaamt de Kerk van Sint-Martin zowel een uitzonderlijk materiaal erfgoed met zijn zeldzame Karolingische elementen en een immateriële herinnering, door zijn glas-in-lood ramen, klokken en sporen van eerdere donoren. Zijn rangschikking onder de historische monumenten onderstreept het belang voor de geschiedenis van de heilige kunst in Anjou en in het Pays de la Loire.

Externe links