Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin in Vomecourt-sur-Madon, gebouwd in de 12e eeuw (daterend bevestigd door dendrochronologie in 2015, met hout geveld in 1126), is een juweel van Lorrain Romaanse kunst. Zijn basiliek plan, geïnspireerd door de kerken van Relanges en Champ-le-Duc, omvat een originele vijf-spanne schip (gereduceerd tot drie na de wijzigingen van de achttiende eeuw), een salient transept, en een refrein eindigend met een apse ingelijst door absidiolen. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1908, onderscheidt het zich door zijn complexe Romaanse tympanum, dat bijbelse scènes illustreert zoals De Heilige Vrouwen in het graf en een strijd van ridders, evenals zijn gesneden hoofdsteden (follagen, palmetten, baarden). De westelijke gevel, doorboord door een oculus, herbergt een niche met een standbeeld van St.Martin te paard (16e eeuw), symbool van de parochie die voorheen afhankelijk was van het hoofdstuk van Remiremont.

Tussen 1737 en 1740 veranderde grote transformaties zijn middeleeuwse structuur: de verwijdering van een pilaar boven twee in het schip, de verbreding van de vensters aan de onderkant, het doorboren van baaien in een gebroken hanger in het transept, en de vervanging van meerdere daken door een enkele deksel, occulte de hoge ramen. Dit werk, geïnspireerd op de aanbevelingen van de Raad van Trent (1545 De noordelijke absidiole wordt vernietigd op een onbepaalde datum, terwijl de restauraties worden uitgevoerd in 1911 (dak, lambrisering), 1925 en 2015 (tapijt, glas-in-lood). De klokkentoren, hoewel romaanse, is gedeeltelijk herbouwd later, met een extra verdieping. Een dendrochronologische analyse uit 2011 bevestigt de houtkap van de klokkentoren na 1117, die de datering van de 12e eeuw versterkt.

De architectuur combineert lokale kalksteen (dolomie-moellon) en opmerkelijke gesneden decoraties: impostes versierd met vegetarische of geometrische motieven, billetcornice, en historische hoofdsteden (zoals een karakter tussen twee waterstralen, doopsymbool). Binnen, het schip en de bodem zijn bedekt met lambrisering, terwijl de transept kruis en zuid kruis bogen met verschillende profielen (toren of vierkante sectie). De cul-de-vier gewelfde L Een spiraalvormige trap dient de zolder en de klokkentoren, 16,5 meter hoog.

Het geclassificeerde meubilair omvat elementen uit de 16de eeuw: een dooptank (1704), een gouden houten meesteraltaar (1760 De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, domineert het dorp en de begraafplaats, die de invloed van het hoofdstuk Remiremont op de regio tonen. De tympanum, ommuurd en vervolgens herontdekt in de jaren 1880, en zijn gesneden decoratie maakt het een groot gebouw van romaanse kunst in Lotharingen, naast Relanges en Champ-le-Duc.

De recente restauraties (2015) hebben het mogelijk gemaakt om precies de romaanse structuur te dateren en de zandstenen lava's van de abide te behouden, ter vervanging van de mechanische tegels die in de twintigste eeuw zijn geïnstalleerd. Ondanks de wijzigingen van de afgelopen eeuwen, behoudt de kerk zeldzame middeleeuwse arrangementen, zoals de twee orden van colonnes van het nachtkastje, versierd met knuppels en godenhoofdsteden, of de drie-resaulted romaanse poort, waar een slang symboliseert originele zonde onder bladeren.

Externe links