Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Envel kerk, gelegen in Loc-Envel in de Côtes-d'Armor (Bretagne), is een 16e-eeuws katholiek religieus gebouw in een flamboyante gotische stijl. Het is onderscheiden door zijn rijke interieur decoratie in gesneden hout, intact sinds de oprichting, en zijn glas-in-lood ramen vertellen de legende van Saint Envel, een zesde eeuwse kluizenaar die een hermitage op deze site stichtte. Het monument, geclassificeerd als Historische Monumenten in 1911, behoorde ooit tot Benedictijnen van de abdij van Saint-Jacut.

Volgens de mondelinge traditie verliet Saint Envel, gevierd op 11 december, het eiland Bretagne met zijn zuster Jûna en zijn broer Envel le Petit om zich te vestigen in Armorique. De drie kluizenaars bouwden schuilplaatsen die een driehoek vormden bij het hout van Coat-an-Noz. Volgens de legende temde Envel een wolf en beval Guic zijn mond te houden om de bel van zijn zus te horen. Deze verhalen, afwezig uit oude teksten, worden doorgegeven door de glas-in-lood ramen van de kerk.

Het huidige gebouw, gebouwd in de 16e eeuw, vervangt een middeleeuwse kerk die al in 1163 als een priorij-curtain afhankelijk van de abdij van Saint-Jacut werd bevestigd. Het dorp, oorspronkelijk Locquenvel, werd een gemeente in 1790 voordat het werd gehecht aan Belle-Isle-en-Terre in 1806, vervolgens gerestaureerd in 1820 onder de huidige naam, Loc-Envel. De kerk, gericht op het oosten-westen, beschikt over een schip naar de bodem, een transept en een driezijdig bed versierd met waterspuwers en chimera's.

Het interieur herbergt een gebeeldhouwde ommuurde kluis die religieuze en seculiere scènes vertegenwoordigt, waaronder engelen die de instrumenten van de Passie vasthouden. De vier evangelisten, in levensgrote standbeelden, ondersteunden de arretors van het transept kruis. Het meubilair omvat een 16e-eeuwse jube, een 17e-eeuws altaarstuk ter illustratie van de passie, en een overblijfsel van St. Envel (een been van de arm), ooit gedragen in processie tijdens de jaarlijkse vergeving.

De glazen vensters van de apsis, gedateerd uit de zestiende eeuw, beelden wonderen uit die worden toegeschreven aan Saint Envel, zoals de domesticatie van een wolf of de bescherming van boeren tegen roofdieren. Hoewel de heilige soms wordt verward met de heilige Armel in de voorspellingen, illustreren de scènes duidelijk zijn lokale legende. Deze glas-in-lood ramen, gereorganiseerd in de moderne tijd, behouden originele elementen zoals het wonder van St.Hostia.

De klokkentoren, versierd met chimera's, en de driezijdige bedzijde weerspiegelen de flamboyante gotische stijl, hoewel hun toeschrijving aan de familie Beaumanoir door historici wordt betwist. De kerk, een gemeenschappelijke eigendom, blijft een actieve plaats van aanbidding voor de parochie van B vis-à-Belle-Isle-en-Terre. De classificatie in 1911 onderstreept het belang van het erfgoed, zowel voor zijn architectuur als voor zijn uitzonderlijke meubels.

Externe links