Eerste romaanse vermelding XIIIe siècle (≈ 1350)
Onze Lieve Vrouw van de Artigues Kerk geciteerd als parochie.
1541
Het herboren portaal toevoegen
Het herboren portaal toevoegen 1541 (≈ 1541)
Zuid-Italiaanse poort en zijkapellen.
Début XVIe siècle
Gotische reconstructie
Gotische reconstructie Début XVIe siècle (≈ 1604)
Nef en koor herbouwd door Jean Marre.
1846
Herstel van gewelven
Herstel van gewelven 1846 (≈ 1846)
Werkt onder bisschop Levezou de Vesins.
1901
Voltooiing van de klokkentoren
Voltooiing van de klokkentoren 1901 (≈ 1901)
Pijl en bovenste deel toegevoegd.
1994
Historisch monument
Historisch monument 1994 (≈ 1994)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Cd. L 470) en de aangrenzende sacristie (Cd. L 469): inschrijving bij decreet van 27 juni 1994
Kerncijfers
Jean Marre - Bisschop van Condoom
Sponsor reconstructie (vroeg 16e).
Jean Aimé Levezou de Vesins - Bisschop van Agen
Houdt toezicht op de restauraties van 1846.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Clair d'Artigues, gelegen in Moncrabeau, is ontstaan in de 13e eeuw in de vorm van een Romaans gebouw gewijd aan Notre-Dame d'Artigues. De grote reconstructie vond plaats aan het begin van de 16e eeuw onder impuls van Jean Marre, bisschop van Condoom, die een gotisch schip met uitlopers en dogische gewelven oprichtte, versierd met beelden die de renaissance aankondigen. De hoofdsteden van het koor, al gekenmerkt door deze nieuwe stijl, contrasteren met de middeleeuwse structuur.
In 1541 is de kerk voorzien van een emblematische zuidelijke poort, die de Italiaanse invloed in de Neracese weerspiegelt: caissoned pilasters, diamant, Corinthische hoofdsteden en schelpniches sieren deze ingang. De vierkante klokkentoren, gedeeltelijk hors-oeuvre, wordt in 1901, terwijl de zijkapellen, toegevoegd tijdens een tweede campagne in 1541 (datum gegraveerd op de poort), het oorspronkelijke plan voltooien. De noordelijke sacristie, gemaakt van steen en hout, dateert ook uit de zestiende eeuw.
In de 19e eeuw vonden er wijzigingen plaats: in de eerste helft van de eeuw werd een zuidelijke galerij toegevoegd, waarna de kluis, de hoes en de buitenste kroon in 1846 werd herschreven onder het episcopaat van Jean Aimé Levezou de Vesins, waarvan de wapenschilden in de keystone naast die van de lokale families worden getoond. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, werd in 1994 als een historisch monument voor de hybride architectuur en meubels.
Het gebouw illustreert zo de overgang tussen gotiek en renaissance in Aquitaine, met vroeg-romaanse elementen (XII eeuw), late gotische reconstructie (begin 16e), en herboren toevoegingen (1541). De geschiedenis weerspiegelt ook de evolutie van technieken en smaken, van middeleeuwse ogivale gewelven tot de Italianiserende decoraties van de moderne periode.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen