Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Calvados

Kerk

    59 Place de l'Église Saint-Aubin
    14140 Saint-Pierre-en-Auge
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Crédit photo : Pimprenel - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1800
1900
2000
Fin Xe - Début XIe siècle
Eerste bouw
Milieu XIe siècle
Epitaph van de klokkentoren
1862
Historische monument classificatie
Fin XIXe siècle
Wijziging van het portaal
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: rangschikking op lijst van 1862

Kerncijfers

Ranoldus - Verdachte oprichter Franc bouwde de kerk (epitafe).
Arcisse de Caumont - Historicus en archeoloog Bestudeerde de kerk in *Statistisch Monument* (1867).

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Aubin, gelegen in Vieux-Pont-en-Auge in Calvados, is een katholiek gebouw uit de late 10e of vroege 11e eeuw. Sinds 1862 is het een historisch monument en domineert het Oudondal. De stenen muren verdronken in een dikke mortel, met horizontale kettingen van platte stenen, getuigen van de architectonische technieken van de Karolingische en primitieve Romaanse tijdperk. De klokkentoren, zonder uitlopers maar versterkt door grote vliegtuigverbindingen, is een van de oudste in Calvados, met gemarkeerde carolingische kenmerken zoals boogvorming in de middelste hanger en billetstrips.

De kerk volgt een elementair basiliek plan, typisch voor de eerste romaanse constructies, met een schip van 14 meter lang en een koor van 8 meter. Een grafschrift op de klokkentoren, voor het midden van de elfde eeuw, noemt Ranoldus, een Frank die het gebouw liet bouwen. De bouwtechniek combineert kleine apparaten met kettingstenen en kalksteenblokken, die de invloeden van Val-de-Loire oproepen. De westelijke poort, aangepast aan het einde van de 19e eeuw, behoudt sporen van primitieve smalle ramen, gebogen en versierd met stenen koorden.

Het meubilair omvat een hoofdtafel gewijd aan Saint Aubin, bijzettafels (Saint Martin en Sainte Famille), evenals een polychrome standbeeld van Saint Martin. De klokkentoren, verdeeld in drie verdiepingen, presenteert baaien in het midden van de muur onderverdeeld door kolommen, een vroege techniek ook waarneembaar in de kerken van Saint-Étienne de Caen of de abdij van Jumièges. Het gebouw illustreert dus de overgang tussen de Karolingische en de Romaanse periode in Normandië.

Sinds 1862 behoort de kerk tot de gemeente en blijft een zeldzame getuigenis van de eerste Normandische kerken. Zijn architectuur en grafschrift maken het een belangrijk monument om de evolutie van bouwtechnieken tussen de 10e en 11e eeuw in Neder-Normandië te begrijpen. De bronnen, zoals de werken van Arcisse de Caumont (1867), onderstrepen het historische belang en de band met andere regionale kerken zoals Saint-Jean-de-Livet of Ouilly-le-Vicomte.

Externe links