Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-la-Croix ontstond in het begin van de 19e eeuw, toen het gehucht Ménilmontant, toen afhankelijk van de parochie van Belleville, een snelle bevolkingsgroei doormaakte. In 1823 (of 1833 volgens bepaalde bronnen) liet pater Longbois, parochiepriester van Belleville, een kapel bouwen die gewijd was aan Notre-Dame-de-la-Croix om aan de plaatselijke spirituele behoeften te voldoen. Deze kapel, die in 1858 een onafhankelijke parochie werd onder leiding van zijn eerste parochiepriester, Abbé Depille (aangesteld in 1847) is al snel ontoereikend met een capaciteit beperkt tot 400 gelovigen.

De bouw van de huidige kerk begon in 1863 onder leiding van architect Louis-Jean-Antoine Héret, in een neo-Romeinse stijl geïnspireerd door Poitevin en Saintongese modellen, terwijl de integratie van neo-gotische elementen. De werken, onderbroken tijdens de Parijse Commune (1871), waar het gebouw diende als een forum voor politieke bijeenkomsten met name om te stemmen voor de dood van aartsbisschop Darboy eindigde in 1880. De kerk, in 1869 ter ere geleverd, onderscheidt zich door zijn monumentale trap van 54 treden, zijn smalle schip 97 meter lang, en een schijnbaar metalen frame, innovatief voor het tijdperk.

De naam van de kerk zou afkomstig zijn van een beeld van de Maagd oorspronkelijk vereerd in een etablissement gehouden door de broers van het Heilige Kruis, religieuze orde geïnstalleerd op St. Croix de la Bretonnery Street voordat haar vernietiging tijdens de revolutie. Gerangschikt als historisch monument in 2017, herbergt de kerk een opmerkelijk orgel gebouwd door Aristide Cavaillé-Coll in 1874, evenals 19e-eeuwse kunstwerken, waaronder schilderijen van Jean-Jacques Lagrenée en Albert Chanot. De hybride architectuur en de geschiedenis van de commune maken het een symbool van het Parijse erfgoed.

Het gebouw, de derde grootste kerk van Parijs door zijn lengte na Notre-Dame en Saint-Sulpice, is onderdeel van een stedelijk perspectief gekenmerkt door de opening van de Étienne-Doletstraat in 1878. De 78-meter klokkentoren en leien daken, gedeeltelijk bedekt met origineel koper, maken het tot een belangrijk visueel monument van het 20e arrondissement. De kerk blijft actief in het lokale leven, met een parochie bulletin, Lami du 20e, gepubliceerd sinds 1945.

In de bioscoop verscheen Notre-Dame-de-la-Croix in Le Ballon rouge (1956) van Albert Lamorisse en Femme fatale (2002) van Brian De Palma, die zijn gehechtheid aan de populaire cultuur aantoonde. De trap en imposante gevel, zichtbaar vanaf het Place de Ménilmontant, maken het ook een populaire filmplek.

Externe links