Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Onze-Lieve-Vrouw van Bieuzy, gelegen in Morbihan, is gebouwd in 1560 dankzij het beschermheerschap van Michel de Rimaison, schildknaap van koning Karel IX. De architectuur weerspiegelt de overgang tussen de flamboyante gotiek en de renaissance, met een drie-gabled Beaumanoir polygonale beddecoratie met Rimaison schilden en geallieerde families. De originele glas-in-loodramen (1560-1575), zeer gerestaureerd vóór 1683, illustreren bijbelse taferelen zoals de Passie van Christus of de Opstanding, in ogivale ramen met architraven.

In 1753 en 1781, werden twee zijkapellen toegevoegd, gefinancierd door lokale donoren waarvan de namen (Julien Duguay, Louis-Laurent Pirvaux) in steen waren gegraveerd. Deze uitbreidingen, die fungeren als valse transep, vullen het unieke schip bedekt met gesneden zandstenen. Aan het einde van de 19e eeuw veranderde het gebouw door belangrijke werken: het schip werd opnieuw ontworpen, en een moderne klokkentoren verving de oude klokkentoren van 1699 in 1898-1899, volgens de plannen van de kanunnikarchitect Jean-Marie Abgrall. De kerk was een historisch monument in 1925.

Het meubilair omvat polychrome houten beelden (XVI De neogotische glas-in-lood ramen (eind 19e eeuw) vertellen het verhaal van Saint Bieuzy, patroonheilige van de parochie, terwijl een metalen girouette zijn martelaarschap vertegenwoordigt. Een ringende steen, gekoppeld aan de legende van St Gildas, en een monument aan de doden van 1925 (gebeeldhouwd door Albert Bourget) voltooien dit erfgoed.

Het gebouw, in de vorm van een Latijns kruis, onderscheidt zich door zijn verhoogde behuizing en bed versierd met antropomorfe gargoyles. De zwaarden van het schip en de uitlopers dragen de armen van het Rimaison, getuigend van hun centrale rol in de fundering. De sacristie, de tijdgenoot van de kerk, kan een privékapel van deze familie geweest zijn. Recente restauraties onthulden wandgeloofwaardigheiden en houtwerk van het koor, gedeeltelijk gedemonteerd.

De glas-in-loodramen van het bed, verdeeld in drie verzamelingen, geven de belangrijkste episoden van het Nieuwe Testament weer: in het noorden, de Passie (Aarde van de voeten, Avondmaal); in het centrum, de Kruisiging en de Graaf; in het zuiden, Opstanding en Ascentie. Deze werken, hoewel gerestaureerd, behouden originele elementen. De balusterpennen en uitlopers benadrukken de invloed van de Beaumanoir stijl, typisch voor de Bretonse renaissance.

De kerk, eigendom van de gemeente, verloor enkele elementen zoals zijn ossuarium (verdwenen in 1913) en zijn zuidelijke veranda (verdwenen rond 1900). De huidige granieten klokkentoren domineert het lokale landschap. De site, nog steeds in restauratie, combineert zes eeuwen geschiedenis, heilige kunst en Bretonse tradities.

Externe links