Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Loupia, gelegen in het departement Aude in Occitanie, is een religieus gebouw waarvan de eerste records dateren uit 1162. De abt dan de bisschop van Alet, tijdelijke heren van de plaats, gepresenteerd aan de genezing. De huidige kerk, met een enkel schip met een veelhoekige bed, combineert elementen uit de twaalfde, dertiende en veertiende eeuw. De architectuur onthult interne transformaties, met inbegrip van gewijzigde plafonds en ondersteuningen, evenals moderne ramen in het bed, suggereren gedeeltelijke reconstructie.

De zuidelijke poort, in gebroken boog (derde punt), is versierd met beelden en omlijst door twee gepantserde niches. De hoofdsteden hebben verticale eiken bladeren, terwijl de kluissleutel een verhoogd schild heeft. Een demonenkop spuwt vlammen over de boog, onder een veelhoekige dais. Daarentegen is de noordelijke poort, ook in het derde punt, vrij van vormen en vandaag ommuurd. Deze twee poorten, evenals de beelden van de zuidelijke gevel, werden in 1948 als historische monumenten vermeld.

Het dorp Loupia, van cirkelvormige vorm, plaatst de kerk in het centrum, benadrukt haar historische rol in de gemeenschap organisatie. De schilden en niches gekerfd op de gevels roepen contacten op met nobele families of kerkelijke beschermers, hoewel hun precieze identiteit niet in de bronnen wordt genoemd. De eigendom van het gebouw behoort nu tot de gemeente.

De bouwperiodes liggen voornamelijk tussen de 12e en 14e eeuw, met latere toevoegingen of aanpassingen. Het bed, slecht geïntegreerd in het schip muur, kan het gevolg zijn van een latere reconstructie. De getrilobeerde ramen onder de bogen in volle hang en de defensie-elementen afwezig suggereren een religieuze en gemeenschapsroeping, typisch voor de landelijke kerken van de middeleeuwse Languedoc.

Externe links