Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Villenave-d'Ornon, gelegen in het departement Gironde in New Aquitaine, is een religieus gebouw uit de 11e eeuw. Het heeft vele veranderingen ondergaan door de eeuwen heen, met name in de 12e, 14e, 16e, 17e en 18e eeuw, die verschillende architectonische invloeden weerspiegelen, van de roman tot de gotiek. Een historisch monument, dat zich onderscheidt door zijn 12e eeuwse apsis, 17e eeuwse klokkentoren en gekerfde hoofdsteden, waarvan sommige dateren uit de 11e eeuw.

Opgericht als een estafette op de wegen van Santiago de Compostela, zoals blijkt uit de archeologische ontdekkingen van 1967 (sarcofaag met schelp en kalebas), evolueerde de kerk structureel met de toevoeging van Gotische transepten in de 14e en 15e eeuw, dan van zijkapellen. De 2013 opgravingen onthulden Merovingische sarcofaag (Vth-VIIIe eeuw) en middeleeuwse begrafenissen, die haar centrale rol in het plaatselijke begrafenisleven voor meer dan een millennium bevestigen.

Het interieur behoudt opmerkelijke Romaanse elementen, zoals de 11e eeuwse hoofdsteden met geometrische of figuratieve motieven (dieren, bladeren), gedeeltelijk vernietigd tijdens de installatie van een preekstoel in de 18e eeuw. De apsis, geclassificeerd in 1920, heeft mooie sculpturen (engelen, bladeren van water) en een cul-de-vier kluis. Moderne glas-in-lood (1968) contrasteert met oude meubels, waaronder 17de en 18de eeuwse beelden en geheime schilderijen, zoals een Maagd met Kind gekopieerd door Van Dyck.

De vierkante klokkentoren, daterend uit de 17e eeuw, domineert het gebouw met zijn gebogen baaien en zijn 1654 zonnewijzer. De kerkhof rondom de kerk, die in 1856 was afgeschaft, had tijdens recente opgravingen bijna 250 middeleeuwse en moderne begrafenissen opgeleverd, waaruit een dichte begrafenisbezetting bleek. De romaanse modellen van cornice, versierd met menselijke of dierlijke figuren, illustreren middeleeuwse iconografie onder kerkelijke controle.

De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een belangrijke getuigenis van de girondina religieuze architectuur, het combineren van Romaanse erfgoed (oorspronkelijk schip, apse) en latere toevoegingen (achttiende eeuw tribune, 19e eeuw sacristie). De geschiedenis weerspiegelt ook de liturgische en sociale evolutie, van haar rol in de compostellaanse bedevaarten tot haar inscriptie als historische monumenten in 1925 (behalve apse die reeds in 1920 werd geclassificeerd).

Externe links