Eerste bouw XIe siècle - XIIe siècle (≈ 1150)
Bouw van de parochiekerk van Saint Martin.
XIIIe siècle
Wijziging van het bed
Wijziging van het bed XIIIe siècle (≈ 1350)
Optillende apse en apsidiolen, seigneuriale liter.
1864
Herstel door Heulin
Herstel door Heulin 1864 (≈ 1864)
Herovering van nave muren, valse kernkop gewelven.
9 octobre 1969
MH-classificatie
MH-classificatie 9 octobre 1969 (≈ 1969)
Bedzijde bescherming, transept, centrale klokkentoren.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het bed, de transept met zijn twee apsidiolen en de centrale klokkentoren (Box B 341): classificatie op volgorde van 9 oktober 1969
Kerncijfers
Alfred Edouard Heulin - Architect
Verantwoordelijk voor de werken van 1864.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Martin d'Échemiré, gelegen in de gemeente Baugé-en-Anjou in Maine-et-Loire, is een religieus gebouw uit de 11e en 12e eeuw. Geklasseerd als historische monumenten sinds 9 oktober 1969, illustreert het de romaanse architectuur van de regio, met elementen zoals de centrale klokkentoren en bed, kenmerkend voor deze periode. De apsen en apsidiolen, versterkt in de 13e eeuw, dragen de sporen van een seigneuriale liter met wapens vandaag de dag ondisciplinair, het toevoegen van een historische en symbolische dimensie aan het monument.
Het gebouw onderging opmerkelijke wijzigingen in de 19e eeuw, met name in 1864, toen architect Alfred Edouard Heulin de zuidelijke en westelijke muren van het schip overnam en ze bedekte met valse bogen van kernkoppen. Dit werk, dat is opgedragen om de structuur te consolideren of te moderniseren, weerspiegelt de architectonische praktijken van die tijd, met behoud van het essentiële middeleeuwse erfgoed. De classificatie van 1969 heeft specifiek betrekking op het bed, de transept met zijn apsidiolen, en de klokkentoren, die hun uitzonderlijke erfgoedwaarde benadrukken.
De locatie van de kerk, op het adres 10 Place de l'Échemiré, nu geïntegreerd in de gemeente Baugé-en-Anjou, maakt het een centraal punt van het dorp. Een gemeenschappelijk eigendom, het blijft een plaats van aanbidding en een getuigenis van de religieuze en architectonische geschiedenis van Anjou. Beschikbare bronnen, zoals de Merimée basis of Monumentum observaties, bevestigen het belang ervan in het lokale en regionale erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen