Eerste bouw 1172 (≈ 1172)
Bouw van de kerk op de weg van de Grote Kruis.
1453
Gothic reshuffle
Gothic reshuffle 1453 (≈ 1453)
Reconstructie en toevoeging van de roze toren.
23 juin 1947
MH-classificatie
MH-classificatie 23 juin 1947 (≈ 1947)
Registratie bij Franse historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: inschrijving bij decreet van 23 juni 1947
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Martin in Fixin kwam tot stand in de 12e eeuw, met een eerste gebouw dat in 1172 aan de Grands Crus weg, in het hart van de Bourgondische wijngaard. Deze plaats van eredienst, gewijd aan Saint Martin, maakt deel uit van een middeleeuwse context gekenmerkt door wijn en religieuze expansie in Bourgondië. De strategische locatie, op een as die vaak wordt bezocht door pelgrims en kooplieden, weerspiegelt het belang van kerken als spirituele en sociale bezienswaardigheden op dat moment.
In de 15e eeuw (1453) onderging de kerk grote veranderingen, waaronder de gedeeltelijke wederopbouw van de structuur en de toevoeging van een karakteristieke klokkentoren, gebouwd van porfier roze steen en bedekt met gelakte tegels typisch voor de regio. Deze klokkentoren, zowel beschermende als emblematische, symboliseert de architectonische aanpassing aan de defensieve en esthetische behoeften van de post-middeleeuwse periode. Lokale materialen, zoals gecoate balgen en platte tegels, getuigen van Bourgondische bronnen en knowhow.
De architectuur van de kerk combineert romaanse elementen (baden in het midden, portaal) en gotische (gebroken bogen, uitlopers), die stilistische overgangen tussen de 12e en 15e eeuw illustreren. Het schip, verdeeld in drie spanten, en het vlakke bed doorboord met verschillende baaien, weerspiegelen een geleidelijke evolutie van de bouwtechnieken. De driehoekige pediment veranda en de vierkante pediment toren overtroffen door een loodgieter tegel pijl toevoegen aan zijn originaliteit.
Sinds 23 juni 1947 staat de Sint-Martinuskerk bekend als een historisch monument, dat zijn erfgoed waarde erkent. Deze classificatie beschermt een gebouw dat zowel de religieuze geschiedenis van Bourgondië, zijn wijn erfgoed (via de Grands Crus weg) en zijn hybride architectuur belichaamt. Vandaag de dag blijft het een actieve plaats van eredienst en een getuige van middeleeuwse culturele uitwisselingen in Bourgondië-Franche-Comté.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen