Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin kerk van Izon, gelegen in het departement Gironde in New Aquitaine, is een romaanse religieuze gebouw dat dateert uit de 11e en 12e eeuw. Oorspronkelijk gesticht door Raymond Gombaud, Heer van Vayres, die het aan Abbé Odon de Saint-Jean-d'Angély schonk in de late tiende eeuw, was het onder invloed van verschillende seculiere en kerkelijke heren, waaronder de aartsbisschoppen van Bordeaux. De architectuur weerspiegelt een voortdurende evolutie, gekenmerkt door belangrijke toevoegingen en transformaties tot de 19e eeuw.

Het oudste deel van de kerk, de cul-de-vier gewelfde apse en het koor in de middelste hanger, dateert uit de jaren 1060-1080. In de 12e eeuw werden het gewelfde schip in wieg en een Saintongese romaanse klokkentoren toegevoegd, waardoor de lengte van het gebouw op 27,5 meter kwam. Tussen de 15e en 16e eeuw, twee zijkapellen gaf het gebouw een vorm van Latijns kruis, voordat werd uitgebreid tot het einde van de 16e eeuw, uitbreiding van de structuur tot 17,5 meter. Deze opeenvolgende veranderingen illustreren de aanpassing van de kerk aan de liturgische en gemeenschapsbehoeften van die tijd.

Een grote restauratie in 1860 veranderde het interieur van de kerk radicaal en wiste bijna elk spoor van zijn oorspronkelijke Romaanse erfgoed. Deze campagne zag de toevoeging van twee apsidiolen aan beide zijden van het koor, de verplaatsing van de sacristie, en de bouw van een pijl met drie klokken (1844, 1880, 1881). De interieurdecoratie, met inbegrip van glas-in-lood ramen, gips beelden, en gesneden hoofdsteden vertegenwoordigen bijbelse scènes of symbolische motieven (zoals Leviathan of Green Man), dateert volledig uit deze periode. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1925, behoudt ook een middeleeuwse begraafplaats kruis bewogen voor zijn westelijke gevel.

De buitenkant van de kerk wordt gekenmerkt door zijn romaanse deur versierd met vijf bogen in het midden van de hangar, geflankeerd door geveinsde deuren en gesneden hoofdsteden. Deze laatste, gedeeltelijk uit de 11e eeuw, combineert plantenmotieven, demonische maskers en heidense of christelijke symbolen, zoals de "schijf van Isis" of heraldische leeuwen. De modillen onder de kroonlijst, typisch voor de romaanse kunst, wijzen de "plezier van het vlees" af en herinneren zich die van de nabijgelegen kerk van de heilige Sulpice en Cameyrac. In de kelder bevinden zich ongeveer vijftig nobele begrafenissen, die de begrafenispraktijken van het Ancien Régime weerspiegelen.

Interieurmeubilair en decoratie, volledig vernieuwd in 1860, omvatten een 17e-eeuwse preekstoel om te prediken, altaren gewijd aan de Maagd Maria en Sint-Jozef, evenals glas-in-lood ramen die de Tetramorf en heiligen vertegenwoordigen. Deze elementen, hoewel na de romaanse periode, benadrukken de continuïteit van de geestelijke en gemeenschapsrol van de kerk. Vandaag de dag eigendom van de gemeente Izon, blijft het een belangrijke architectonische en historische getuigenis van de Gironde, open voor het bezoek.

Externe links