Link naar La Sauve-Major 1186 (≈ 1186)
Wordt afhankelijk van Benedictine Abbey.
XIIe siècle (vers 1150)
Stichting van de Romaanse Priorij
Stichting van de Romaanse Priorij XIIe siècle (vers 1150) (≈ 1250)
Gehecht aan de kanonnen van Bellefond.
XVIe siècle
Gotische reconstructie
Gotische reconstructie XVIe siècle (≈ 1650)
Dogive gewelven en flat bed toegevoegd.
1800s
Gedeeltelijke restauratie
Gedeeltelijke restauratie 1800s (≈ 1800)
Plantenhoeden zijn opnieuw gemaakt.
XVIIe–XVIIIe siècles
Toevoeging van zijkapellen
Toevoeging van zijkapellen XVIIe–XVIIIe siècles (≈ 1850)
Vorming van een Latijns kruis.
23 septembre 1966
Historisch monument
Historisch monument 23 septembre 1966 (≈ 1966)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (A-400): Inschrijving bij decreet van 23 september 1966
Kerncijfers
Christian Bougoux - Kunsthistoricus
Heeft portal iconografie geanalyseerd.
Léo Drouyn - Archivist en rapporteur
Bestudeerde romaanse sculpturen.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Martin kerk van Jugazan, gelegen in het departement Gironde in New Aquitaine, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw als een Romaanse priorij verbonden aan de canons van Bellefond, dan aan de abdij van La Sauve-Majeure uit 1186. Het huidige gebouw, diep opnieuw ontworpen, behoudt sporen van deze middeleeuwse periode: vier hoofdsteden en de gewaden van een portaal versierd met seculiere motieven (muzikanten, boze dieren), zonder expliciet Christelijk symbool. Deze sculpturen, geïnterpreteerd als morele waarschuwingen, weerspiegelen Poitevin Romaanse kunst en haar allegorieën over ondeugd en deugd.
In de 16e eeuw werd de kerk grotendeels herbouwd: de vier overspanningen van het schip en het vlakke bed werden gewelfd met dogives, wat een overgang naar de flamboyante gotische stijl markeerde. De romaanse ramen worden vervangen door flamboyante baaien. De 17e en 18e eeuw zag de toevoeging van twee zijkapellen (vormend een Latijns kruis) en barokke elementen, zoals een gesneden houten biechtstoel en een lutrin in de vorm van een adelaar. Een canoniale wijzerplaat, middeleeuwse vestige, blijft op de sacristie.
Gerangschikt een historisch monument in 1966, de kerk huizen opmerkelijke elementen zoals de 15e eeuw monolithische doopvonten (ingeschreven in de inventaris), gesneden uit een achthoekige tank versierd met drielobbige archeologieën. Het portaal, in rood geschilderd, onderscheidt zich door zijn raadselachtige iconografie: vogels delen een verboden vrucht (symbool van morele keuze), een jager domineert zijn honden, of een man verslonden door een bicephaleuze monster. Deze motieven, geanalyseerd door historici als Christian Bougoux, illustreren een middeleeuwse religieuze pedagoog waar kunst werd gebruikt om de gelovigen te bouwen met voorbeelden en morele tegenvoorbeelden.
Het gebouw, eigendom van de gemeente, getuigt ook van gedeeltelijke restauraties in de 19e eeuw, vooral op de plantenhoofdsteden van de noordelijke ebrasement. De klokkentoren, bereikbaar via een wenteltrap in een ronde toren, domineert het dorp. Vandaag de dag blijft de Kerk van Sint-Martin een zeldzaam voorbeeld van een religieus gebouw waar bijna zes eeuwen architectuurgeschiedenis elkaar overlappen, van roman tot barok, met behoud van een gesneden decoratie van uitzonderlijke symbolische rijkdom.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen