Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Nicolas de Civray, gebouwd in de 12e eeuw in Wenen (New Aquitaine), is een meesterwerk van de Poitevin Romaanse kunst. Zijn twee verdiepingen lange rechthoekige gevel, rijk gesneden, wordt geflankeerd door beltons toegevoegd in de 19e eeuw. Een historisch monument in 1840, illustreert de harmonie tussen exterieur decoratie en interieurstructuur, met drie schepen uitgelijnd aan de blinde archeologie van het tweede niveau. Het traditionele Latijnse kruisplan, met inbegrip van een opvallende transept en een apse koor, is kenmerkend voor de Romaanse kerken van de regio.

De westerse gevel, ondanks zijn degradatie, behoudt een uitzonderlijke iconografische decor: modillen verschijnen in dieren en gezichten, je vertelt bijbelse gelijkenissen (wijs en gekke virges, Assumption) en tekenen van de dierenriem. Het portaal, gerestaureerd in de 19e eeuw, bevat een tympanum van 1858 die Christus in majesteit vertegenwoordigt, omgeven door de tetramorf. De hoofdsteden en archeologie onthullen bijbelse scènes (Samson, St.Georges) en middeleeuwse symbolen (sirenes, klauwen), die getuigen van de romaanse symbolische rijkdom.

Binnen, de kerk (45,5 m lang) combineert centraal schip en onderpand onder gewelven in gebroken wieg, verlicht door een achthoekige toren-lantaarn zeldzaam in Poitou. De fresco's van de 14e eeuw (legende van Saint Gilles) zijn omgeven door schilderijen uit de 19e eeuw. Gerangschikt met zijn omgeving in 1934 belichaamt het ook de uitdagingen van de restauratie: in 1842 werd de gevel ontmanteld om structurele pathologieën te behandelen, waarbij sporen van originele polychromie werden onthuld.

De kerk dankt zijn naam aan de heilige Nicolaas van Myre, beschermheilige van jonge meisjes en matrozen, wiens legende (de drie gouden portemonnees) is gesneden op de gevel. De architectuur weerspiegelt de Saintongeaanse invloed, met geminoeuze bogen en modillons met verschillende motieven. De opeenvolgende restauraties, met name door Maximilien Lion en Auguste Caristie, bewaarden dit erfgoed, terwijl moderne elementen zoals de tympanum of klokkentorens werden toegevoegd.

Het bed, zichtbaar vanaf de pastorie, en de apsidiolen versierd met diamant-punt friezes maken deze set compleet. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een belangrijke getuigenis van de Romaanse kunst in Poitou, waarbij religieuze symboliek, vakmanschap en historische aanpassingen worden gemengd.

Externe links