Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De begraafplaats in het oosten van Metz, gecreëerd in 1829, voldeed aan een dringende behoefte aan ruimte voor begrafenissen, de bestaande begraafplaatsen rond kerken worden ongezond. In 1831 nam de cholera-epidemie het ontstaan van deze ziekte toe. De weginspecteur Marie-Lucien Silly stelde aanvankelijk een schenking land, onder fiscale voorwaarden geweigerd door het gemeentehuis. Na spanningen kocht de stad uiteindelijk het land in 1831, en het kerkhof opende in 1834.

Het kerkhof was opgebouwd rond een rotonde en vier secties, met monumentale ingangen gedateerd 1834 en 1864, waaronder die van de Avenue de Strasbourg gereserveerd voor protestanten. De geleidelijke uitbreiding van 2,5 tot 17,5 hectare weerspiegelt de demografische ontwikkeling van Metz. Het oude deel, met inbegrip van funeraire monumenten en historische ingangen, werd geclassificeerd als een historisch monument in 2003 voor zijn architectonische en erfgoed belang.

De dominante begrafenisstijlen, neo-antieke (Egyptisch, Grieks, Romeins) en neo-middeleeuwse (Romeinse, Gotische), illustreren de artistieke neigingen van de 19e eeuw. Het kerkhof herbergt begrafenissen van lokale persoonlijkheden, zoals generaal Paul-Joseph Ardant, burgemeester Paul Vautrin, of schilder Auguste Hussenot. Opmerkelijke monumenten, zoals een Egyptische kapel voor Jean-Baptiste Bouchotte of een obelisk voor Joseph Daga, getuigen van de diversiteit van de eerbetoon.

In de 20e eeuw werd een crematorium toegevoegd, dat zijn infrastructuur moderniseerde. Vandaag de dag blijft de Oostbegraafplaats een plek van herinnering en een belangrijk voorbeeld van de evolutie van begrafenispraktijken in Frankrijk, waarbij geschiedenis, kunst en stedenbouw worden gecombineerd.

Externe links