Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Joodse begraafplaats Carpentras, gesticht in het midden van de 14e eeuw, is de oudste in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur. Op het kruispunt van de wegen naar Caromb en Bédoin, in het Font-rousse district, strekt het zich uit over 2 hectare ten noordoosten van de stad. In 1343 gaf bisschop Hugues toestemming voor zijn creatie in ruil voor een royalty, waarmee hij een begraafplaats voor de plaatselijke Joodse gemeenschap markeerde. Drieëndertig terminals van 2 meter lang hebben de site aanvankelijk afgebakend, die in 1843 werd gerenoveerd dankzij een abonnement: gangpaden, begrafeniskapel, gheniza (depot voor gebruikte heilige teksten) en een wand van omheining werden toegevoegd. In 2009 lanceerde de Heritage Foundation een collectie voor haar onderhoud, met een bedrag van €6.000.

Deze begraafplaats is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de Comtadin Joden, die sinds de Middeleeuwen in de Comtat Venaissin aanwezig zijn. In 1322 door paus Johannes XXII uitgedreven, mochten zij in 1326 terugkeren en zich concentreren in vier steden, waaronder Carpentras, die de kehilot arba vormden (vier heilige gemeenschappen). In de 16e eeuw werden deze gemeenschappen gedwongen om te leven in specifieke buurten, de Carrières, rond hun synagogen. Zij betaalden belastingen die evenredig waren aan hun rijkdom en waren onderworpen aan handelsbeperkingen, met name in de handel in stoffen. Hun welvaart in de 17e eeuw was gebaseerd op het lenen van geld, maquignonning en handel in stoffen.

De begraafplaats blijft een tragisch symbool van het hedendaagse antisemitisme: het werd in 1990 door neonazi's ontheiligd. Sinds 2007 is het opgenomen als historische monumenten, het erkennen van zijn erfgoed belang. De synagoge van Carpentras, gebouwd in 1367 en gerestaureerd in de achttiende eeuw, voltooide dit religieuze en gemeenschapslandschap. In 1789 hadden de Carrières een kwart van hun bevolking verloren, en in 1808 waren er nog maar 561 Joden over in de vier gemeenschappen, wat de geleidelijke achteruitgang van deze historische aanwezigheid markeerde.

Externe links