Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Joodse begraafplaats van La Bastide-Clairence is een oude begraafplaats voor de gemeenschap van Portugese Joden vestigde zich in de gemeente tussen het begin van de zeventiende eeuw en het einde van de achttiende eeuw. Het is eigendom van het Israëlische Consistory of Bayonne. De begraafplaats heeft 62 graven, waarvan de inscripties tussen 1962 en 1964 werden opgenomen door professor Gérard Nahon. De oudste graftombe dateert uit 1620, terwijl de meest recente dateert uit 1785. Vanaf 1659 verschenen de bijbelse namen (Jacob, Isaac, Esther, enz.) en de Hebreeuwse kalenderdata op de graven, waarmee een open Joodse praktijk werd gemarkeerd.

De Joden verdreven uit Spanje in 1492 en vervolgens uit Portugal in 1496 vonden toevlucht in Zuidwest-Frankrijk, met name in Bayonne en zijn omgeving, waaronder La Bastide-Clairence. Beschermd door de hertog van Gramont, die het recht van rechtvaardigheid heeft, vestigen de Portugese Joden zich daar als een autonome gemeenschap, bekend als de Joodse natie. De begraafplaats, oorspronkelijk gebruikt door marrans (Joden bekeerd in uiterlijk), werd een openlijk Joodse begraafplaats uit 1459. In de 18e eeuw daalde de gemeenschap als gevolg van de economische achteruitgang van La Bastide-Clairence, en de begraafplaats werd geleidelijk verlaten.

Het kerkhof werd in 1941 door Duitse troepen tijdens de bezetting ontheiligd. Tegenwoordig getuigt het van de geschiedenis van de sefaradische Joden in Frankrijk, met name hun nederzetting in het zuidwesten na de Iberische vervolgingen. De achternamen op de graven, zoals Dacosta, Henriquez of Lopez, weerspiegelen deze Portugese en Spaanse afkomst. Het laatste graf dateert van 1785 en markeert het einde van het gebruik van deze begraafplaats vóór de emancipatie van de Joden tijdens de Franse Revolutie.

Externe links