Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De begraafplaats van de Portugese Joden van Parijs, ook bekend als de Israelitische begraafplaats van de Villette, werd aan het einde van de achttiende eeuw gesticht door Jacob Rodrigue Pereire, pionier van de opvoeding van de dove-muetten in Frankrijk. Gelegen op 44 avenue de Flandre, in het huidige 19e arrondissement, het reageerde op de noodzaak om een fatsoenlijke begrafenis te bieden aan Portugese Joden, na onwaardige praktijken in een nabijgelegen hostel (de Ster), waar lichamen werden gemengd met dierlijke resten door een kleermaker genaamd Matard. Pereire verwierf het land voor 800 pond op 3 maart 1780 en de begraafplaats werd officieel goedgekeurd op bevel van Luitenant van Politie Lenoir op 7 maart 1780. De eerste begrafenis vond de volgende dag plaats, en Pereire zelf werd daar begraven in september 1780.

De begraafplaats, met een oppervlakte van 424 m2 (35 × 10 m), heeft 28 begrafenissen en werd eigendom van de Joodse Consistory of Paris in 1809. Hij sloot op 18 februari 1810 met de opening van een Israëlische sectie voor pater Lachaise. Vandaag ontoegankelijk zonder toestemming, het is geclassificeerd als een historisch monument sinds 1966. Sommige graven hebben prominente grafschriften, zoals Solomon Perpignan, trustee van de Avignon Joden, of inscripties op de Republikeinse kalender. De locatie inspireert ook culturele werken, zoals Laurent Roth's film L'Emmuré de Paris (2021) en Praag's roman Le Cimetière (2011) d'Umberto Eco.

Voor zijn oprichting vonden Joodse begrafenissen plaats in de tuin van de herberg "L"Etoile (nr. 46), in bezit van een zekere Cameau of Camot, en vervolgens door de render Matard. Door menselijke lichamen en dieren te mengen, duwt Pereire tot handelen. De begraafplaats, hoe bescheiden ook, getuigt van de geschiedenis van de Portugese Joden in Parijs en hun geleidelijke integratie in de Franse samenleving. Een Geschiedenis van Parijs panel aan de avenue de Flanders herinnert vandaag zijn bestaan.

Onder de opmerkelijke begrafenissen, die van Salomon Perpignan, stichter van de vrije koninklijke tekenschool (1767) en beheerder van de Joden van Avignon, wordt met eer genoemd. Een ander grafschrift, gedateerd uit het Republikeinse tijdperk, viert vrijheid: "Ik hou beter van mijn situatie dan slavernij. O onsterfelijke ziel, probeer vrij te leven of volg mij als een goede Republikein. Deze geschreven sporen illustreren de spanningen tussen Joodse tradities en revolutionaire waarden.

De kerkhof is de enige beschermde religieuze instelling in het 19e arrondissement tot 2015, wanneer de Saint-Jean-Baptiste kerk van Belleville is geclassificeerd. Ondanks zijn huidige staat van relatieve verlating, blijft het een symbool van de Parijse Joodse herinnering en een plaats van onbekend historisch erfgoed, alleen toegankelijk op verzoek van de Joodse Consistory of Paris.

Externe links