Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De citadel van Saint-Jean-Pied-de-Port, gelegen in de Pyrénées-Atlantiques in New Aquitaine, werd gebouwd in de zeventiende eeuw op de site van het voormalige kasteel van de koningen van Navarra. Gebouwd tussen 1625 en 1627 door Pierre de Conty de La Mothe d'Argencourt, werd het later herontworpen door militair ingenieur Vauban in 1680, die halve manen toegevoegd en versterkt zijn verdediging. Dit gebastioneerde systeem, typisch voor de Franse militaire architectuur van die tijd, was bedoeld om de grens met Spanje te beveiligen, in een context van Frans-Spaanse spanningen en religieuze oorlogen.

De citadel, die de bovenstad domineert en de 13e-eeuwse middeleeuwse wallen, bevat defensieve elementen zoals sloten, kazematten, bastions en ophaalbruggen. Het was de thuisbasis van complete militaire infrastructuur: arsenalen, pediers, bakkerij, put en kapel. Ze werd tot de jaren twintig van de vorige eeuw als garnizoen bezet en diende kort als gevangenis tijdens de Eerste Wereldoorlog voordat ze in de jaren tachtig werd omgevormd tot een openbare universiteit. Tegenwoordig, hoewel niet toegankelijk voor het publiek, blijft het een opmerkelijk voorbeeld van 17e-eeuwse militaire kunst, met behoud van zijn oorspronkelijke ontwerp en interieurontwerp.

De wallen van de bovenstad, daterend uit de 13e eeuw, werden versterkt in de 14e eeuw en vervolgens gewijzigd door Vauban, die rechte bogen en muren van verbinding met de citadel toegevoegd. Deze vestingwerken, aangevuld in de 18e eeuw met een behuizing voor de lagere stad, illustreren de evolutie van defensieve technieken gedurende bijna vijf eeuwen. De citadel, geclassificeerd als een historisch monument in 1963, omvat ook Gaztelumendi's angst, een strategische uitbreiding van de verdediging. Zijn geschiedenis weerspiegelt de herhaalde conflicten voor de controle van Navarra, tussen de koninkrijken Frankrijk, Spanje en Navarra, evenals zijn sleutelrol in de bescherming van de pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela.

Saint-Jean-Pied-de-Port, opgericht als bastide in de 12e eeuw door Sanche VII het Fort, koning van Navarra, werd een belangrijke politieke en commerciële centrum, hoofdstad van de Merindad van Ultrapuertos. De stad, omringd door muren door vijf middeleeuwse poorten (waaronder de St. James Gate, geleend door pelgrims), was een strategische kwestie tijdens de oorlogen van Navarra in de 16e eeuw. De citadel, zonder toegang tot Spanje, voltooide een verdedigingsapparaat, waaronder de forten van Bayonne, Hendaye en Navarranx, ontworpen om de westelijke Pyreneeën te controleren.

De architectuur van de citadel, die zandsteen en kalksteen combineert, toont de invloed van Franse militaire ingenieurs, met hoekige bastions en halve manen die kenmerkend zijn voor bergvestingen. Ondergrondse kazematten, poederwinkels en putten tonen hun autonomie bij een belegering. Hoewel in 1814, gedemilitariseerd, is de structuur weinig veranderd, het bieden van een intact getuigenis aan de pre-Vaubaniaanse en Vaubaniaanse vestingwerken. De stad behoudt van haar kant een middeleeuws burgerlijk en religieus erfgoed, zoals de kerk van Notre-Dame-du-Bout-du-Pont en de half beschaafde huizen aan de rue de la Citadelle, die zijn rijke Navarra en Baskische verleden weerspiegelt.

Externe links