Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Verdun werd in 1623 gebouwd als herenhuis voor Nicolas Japin, commissaris van staatspoeders, in een Louis XIII stijl geïnspireerd door het Sully hotel in Parijs. Toen hij stierf, ging het gebouw over naar de Markiezin de Boudeville, voordat het gekocht werd door de stad in 1737 voor 18.000 pond. Vervolgens werd hij de zetel van gemeentelijke instellingen, een rol die hij nog steeds behoudt.

In 1865 werd een uitbreiding toegevoegd aan de linkervleugel, en in 1886 werd het gebouw geclassificeerd als een historisch monument. Een verwoestende brand in 1894 vereist een reconstructie voltooid in 1898, waarin een gesneden pediment en een campanile werden toegevoegd. Tijdens de Slag bij Verdun in 1916 zochten brandweerlieden hun toevlucht in de kelders, getuige het belang ervan tijdens het conflict.

Sinds 1925 is het stadhuis de thuisbasis van het War Museum, opgericht op initiatief van MP Victor Schleiter. Het museum toont documenten en voorwerpen in verband met de Eerste Wereldoorlog, waaronder medailles, foto's van vernietiging, en relikwieën van verwoeste dorpen. Vier kanonnen die in 1873 werden aangeboden voor het verzet van Verdun tijdens de Frans-Duitse oorlog waren ook zichtbaar in het hof.

De architectuur, typisch voor de Louis XIII stijl, bestaat uit een hoofdlichaam geflankeerd door twee vierkante vleugels, met een hof van eer gesloten door een galerij. De campanile met uitzicht op het gebouw en de decoratieve elementen herinneren aan de Parijse invloed, vooral die van het Sully hotel. Het gebouw symboliseert zowel de gemeentelijke macht als de herinnering aan de conflicten die de stad markeerden.

Externe links