Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Clignancourt Porcelain Manufacture, opgericht in 1775 door architect Pierre Deruelle, werd geplaatst onder bescherming van de graaf van de Provence (toekomstige Lodewijk XVIII), die hem in 1775 een patent verleende. Gelegen in de wijk Clignancourt in Montmartre, het produceerde een luxe neoklassieke porselein, gemarkeerd met initialen L.S.X. met verwijzing naar de beschermer. Ondanks de competitie van Sèvres kreeg ze in 1787 het recht om polychrome en goud te gebruiken, na een zoektocht naar illegale praktijken in 1779.

De fabriek werkte tot 93 arbeiders en bloeide tot de revolutie. In 1790 werd Deruelle procureur van Montmartre en in 1792 gaf hij leiding aan zijn schoonzoon Alexandre Moitte. De verdwijning van zijn aristocratische klantenkring en economische moeilijkheden leidde tot de sluiting ervan in 1799. Moitte verkocht de gebouwen in 1800 en een poging van Pierre Marie Caillois mislukte in 1803. De overblijfselen, waaronder een hoekkoepel, werden in 1965 als historische monumenten vermeld.

De productie van Clignancourt, nu zichtbaar in het Musée de Montmartre, werd onderscheiden door zijn finesse en neoklassieke stijl. Na de Revolutie veranderden de gebouwen meerdere malen van hand voordat ze gedeeltelijk werden afgebroken in 1909. De fabriek illustreert de gouden eeuw van Parijse porselein onder de Ancien Régime, gekenmerkt door industriële rivaliteit en prinselijke bescherming.

De site, oorspronkelijk overgenomen door Deruelle in 1771, kreeg een de facto monopolie dankzij zijn beschermer, ondanks het koninklijke privilege van Sèvres. De gouden decoraties en neoklassieke patronen weerspiegelden de smaken van de prerevolutionaire elite. De sluiting in 1799 markeerde het einde van een tijdperk voor Parijse ambachten, een slachtoffer van politieke en sociale omwenteling.

Archeologisch onderzoek en historische bronnen, zoals het werk van Régine de Plinval de Guillebon, documenteren zijn geschiedenis. De porseleinen van Clignancourt, minder bekend dan die van Sèvres, blijven een zeldzame getuigenis van de technische en artistieke innovatie van de 18e eeuw in Parijs.

Externe links