Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van de kwelling van Auriac is een gebouw gelegen in het gehucht Auriac, op de gemeente Saint-Julien-du-Tournel, in Lozère. Gebouwd in de 19e eeuw, meer precies rond 1856 zoals aangegeven door de sommitale steen, het is typisch voor de torens van kwelling van de randen van de berg Lozère. Deze gebouwen werden oorspronkelijk gebruikt voor de engel, het glas, de oproep naar de gemeenschappelijke school, het voorkomen van hagelstormen, en als een geluidssignaal voor mensen verloren in de mist. Tegenwoordig is het gebruik ervan vooral beperkt tot ijs- en brandalarmen.

Het gebouw, van afgeknotte piramidale vorm, is gebouwd in schist en granieten balgen. Een stenen plaat met een chronogram kroont de structuur, overdekt door een versierd gietijzeren klok, geproduceerd door de Feyet fondeur van Mende. De klok rust op een stenen juk en wordt ondersteund door een ijzerwerk frame. Deze klokkentorens, vaak zonder een nabijgelegen kerk, waren verzamel- en signaalpunten voor geïsoleerde gehuchten. Sommigen hadden een klokkenluider of een niche met een religieus standbeeld, en ze werden allemaal overvallen door een ijzeren of stenen kruis.

De klokkentoren van Auriac, gebouwd in het derde kwart van de 19e eeuw, werd op 17 juli 1992 in historische monumenten ingeschreven. Het behoort tot de gemeente Saint-Julien-du-Tournel en onderscheidt zich door zijn eenvoudige maar functionele architectuur, aangepast aan de behoeften van de plattelandsbevolking in de regio. Deze werken weerspiegelen de vindingrijkheid van lokale gemeenschappen om het geografische isolement en de moeilijke klimatologische omstandigheden van de berg Lozère te overwinnen.

Externe links