Reconstructie van het herenhuis XVIIe siècle (≈ 1750)
Zitplaats van een seigneury, huidige overblijfselen (duif, poort).
4e quart du XVIIIe siècle
Transformatie in een jachthut
Transformatie in een jachthut 4e quart du XVIIIe siècle (≈ 1887)
Gedeeltelijke reconstructie, terrassentuin.
1990
Historisch monument
Historisch monument 1990 (≈ 1990)
Bescherming van landschapsinfrastructuur en nimf.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Coat-Iles Garden: Architectonische infrastructuur met inbegrip van de nymphee met zijn trap, terras ondersteuningsmuren en de wand van de behuizing (cad. A 667): toegang op bestelling van 9 oktober 1990
Kerncijfers
Information non disponible - Geen namen genoemd in de bronnen
Eigenaren of architecten worden niet genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
De tuin van Coat-Iles in Taulé, Bretagne, is een van de weinige overblijfselen van een belangrijke seigneury herbouwd in de zeventiende eeuw, waarschijnlijk op de fundamenten van een ouder herenhuis. Uit deze periode blijven de dovecote, de poort en het ingangspaviljoen, getuigenissen van het voormalige prestige van de plaats. Aan het eind van de 18e eeuw werd het geheel grondig herontworpen: het oorspronkelijke herenhuis werd vervangen door een jachthut, nu zeer gerestaureerd, terwijl latere toevoegingen (XIX-20e eeuw) zijn westerse gevel in het bijzonder veranderden.
De tuin, het meest opmerkelijke element van de site, is ontworpen om perfect in het huis te passen. Georganiseerd in drie terrassen met nette steunmuren, neemt het de architectonische lijnen van het huis over, met gesneden dozen die de trap oproepen. Deze ontwikkelingen, samen met de nymphae en zijn trap, weerspiegelen een zoektocht naar harmonie tussen natuur en constructie, kenmerkend voor de seigneuriale tuinen van die tijd. Het geheel, geclassificeerd als Historisch Monument in 1990, beschermt in het bijzonder landschapsinfrastructuren (muren, terrassen, behuizingen).
Hoewel het herenhuis veel van zijn oorspronkelijke uiterlijk heeft verloren, blijft de tuin van Coat-Iles een belangrijk voorbeeld van de tuinkunst in Bretagne, waarbij middeleeuws erfgoed (via seigneury) en klassieke invloeden van de 17de en 15de eeuw worden gemengd. Latere transformaties, hoewel bekritiseerd voor hun impact op de gevel, veranderde niet de geest van de plaats, waar de inrichting van de buitenruimten een zeldzame historische samenhang behoudt.
